Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Njörğur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Njörğur

						18
NJÖRÐUR.
Með því voru ráðin tekin frá
fulltrúum     búnaðarfélaganna.
Þetta gjörði sveitamenn, vel
flesta, fráhverfa Sambandinu, er
þeir gátu þar engu ráðið fyrir æfi-
fólögum á Isafirði, sem, hvað sem
öðru líður, fæstir höfðu traustþeirra
í búnaðarmálum.
Er nú svo komið, að sárfá bún-
aðarfélög senda fulltrúa á Sam-
bandsfundi, hvert árið eftir annað,
og þeir, sem koma verða bornir
ráðum af bæjarmönnum.
Barið i brestina.
Þó hluttaka Vestfirðinga í Sam-
bandinu ekki hafi orðið almenn,
eða það náð hylli manna, hefur
srjórn þess á ýmsa vegu reynt að
hvetja menn til nytsamlegra fram-
kvæmda í búnaði.
Má þar til nefna ýmisleg nám-
skeið, er hún hefur komið á og
stutt eftir föngum, hrútasýningar,
styrkveitingar til tveggja gróðrar-
reita og stöku framkvæmda annara.
Þetta hefur að sönnu flest orð-
ið að vera í smáum stíl sökum
fátæktar Sambandsins, en samt ætla
ég það alt hafi gjört oitthvert
gagn og sumt ekki litið.
ítök þau, sem Sambandið á lijá
mönnum utan Isafjarðar, eru þess-
ari starfsemi að þakka, enda sést
glögt á henni hvert gagn mætti
verða að Sambandinu ef þvi væri
hentuglega stjórnað.
Frá Bolungavík.
Hagur og horfur.
Aflabrögð hafa verið mjög lítil
hér í haust ogvetur. Haustvertíð
einhver sú rýrasta, sem komið hef-
ir um langan aldur, gæftir stirðar,
fiskiganga lítil, verð á fiski injög
lágten úthaldskostnaður gífurlegur.
Mundi vera hér þröngt í búi hjá
mörgum ef ekki stæðu á merg frá
fyrra ári. Síðari hluta vetrar í
fyrra var hér óvenjulegur land-
burður af fiski og verð hátt. Sumar-
atvinna var og dágóð hjá flestum
og hjá sumum ágæt.
Talsverð brögð eru að því að
menn sóu svartsýnir hér á fram-
tíðina. Vélbátarnir sem nær ein-
göngu eru notaðir til sjósóknahér,
eru orðnir minni en sináir í aug-
um sumra manna. En stóru vél-
bátarnir, sem nú eru að ryðja sér
til rúms, vaxa í augum þeirra, lík-
lega meir en góðu hófi gegnir.
Tilbreytingarákafinn er eitthvað
svipaður og var fyrir 10 árum,
þegar vélbátarnir voru að útrýma
áraskipunum. En sá er munur á,
að litlu bátana gátu margir eign-
ast, þó fólitlir væru, og þeim var
róið héðan. Stóru vélbátana geta
fáir eignast einir, eða svo að þeir
hafi full ráð yfir þeim. Og stóru
bátarnir verða að hafa aðsetur ann-
arstaðar en hér, að m. k. að vetr-
inum, vegna þess hve höfnin hér
er ótrygg. Stóru bátarnir hafa
þann kost að þeir geta elt fiski-
fróttir umhverfis alt land. En litlu
bátarnir eru bundnir við varirnar
sinar ognæstumið. Stóru bátarn-
ir hafa litla reynslu við að styðj-
ast hér enn. Og alls engin vissa
er fengin fyrir því, að þeir verði
aflasælli eða notadrýgri alls yfir
en litlu bátarnir. Þó suraum kunni
að virðast svo, af þeirri reynslu,
sem fengin er, þá verður að gæta
þess, að þá hefir hiugað til skipað
úrval hraustustu og vönustu sjó-
manna. En það tvent máfullyrða,
að útgerð þeirra er áhœttumeiri,
og mamiltfinu er ékhi betur borgið
þar, en á litlu bátunum.
En hvað sem er um það, þá er
víst að Bolungavik verður lengi
enn einhver heillavænlegasta ver-
stöð hér á landi. Og það sannast,
að þegar gerðar hafa verið hór
nauðsynlegar hafnarbætur, tekst
hér upp stórfeldur fiskiútvegur á
stærstu sem smæstu skipum.
Mapús Hj. Magnusson
í síðasta blaði Njarðar var getið
andláts Magnúsar Hj. Magússonar
á Suðureyri.
I orðastað kunnugs manns skal
hér farið ura hann nokkrum orðum.
Hann var fæddur að Tröðum í
Súðavíkurhreppi, en uppalinn í
önundarfirði, hjá vandalausum og
fór því á mis við ást og umönn-
un foreldra.
Mun hann hafa verið þreklítill
og hoilsuveill í upphafi, eða mjög
snemma í æsku; hefði því þurft
nákvæmni og góða meðferð í öllu,
en því mun ekki hafa verið að
heilsa. Náði hann því hvorki
störum þrótti né styrkri heilsu.
Þar á móti var hann bráðgjör
að gáfum, húslestrarfær 6 vetra og
byrjaður á að búa til vísur.
Honum var kent að lesa, gefin
„forskrift" tvisar eða þrisvar og
hlifct yfir kverið.    Aðra fcilsögn var
ekki að fá í þá daga,   fyrir mun-
aðarlausa.
En hann las hverja bók, sem
hann náði, og safnaði sér þannig
ýmsum fróðleik.
.Rimum og alþýðu kveðskap varð
honum snemma handgenginn og
tók jafnframt að stunda skáldskap
og vísnagjörð, siðar ritstörf fleiri,
hélt dagbók í mörg ár o. s. frv.
Hann unni ritstörfum og lagði
kapp á þau, að hætti vorra fyrri
fræðimanna meðal alþýðu. Þau
voru honum hvíld frá erviði,
skemtun í tómstundum, fróun í
sjúkdómi og armæðu. Hann rit-
aði því og Jas þegar hann komsfc
höndunum undir „sér til hugar-
hægðar en hvorki sér til lofs nó
frægðar". Hann hélt sór lítt á
lofti; bældi örbyrgð og lasleiki
hann niður, enda var honum alt
yfirlæti fjarri skapi.
Lundin mjúk og klökk án kveif-
arskapar.
Til eru tvenskonar hetjur. Aðr-
ar sókndjarfar, sem harðna við
hverja plágu, ögra sjálfum örlög-
unum og þora að brjóta upp himn-
anna hlið, þegar heímurinn hrind-
ir þeim „um dyr". Svo var
Hjálmar frá Bólu.
Hinar þéttar fyrir og seigar til
varnar, óþreytandi að „þola og
líðau, ódrepandi. Sjúkdómar kasta
þeim í rekkju árum saman, eða
kvelja þá daglega, þó á ferli séur
örbyrgð fylgir þeim frá vöggu til
grafar og ánægjuleysi hvilir yfir
þeim sem skuggi.
Þó verða þeir ekki að vesal-
mennum, leyfa ekki huga sínum
að fyllast beiskju, en taka fegins
hugar hverjum gleði bjarma, sem
nær til þeirra, hverri björg, sem
berst, og hverri stundarfró.
Magnús var í flokki hinna síðari.
Vestfirðir hafa ýms tilbrigði;
víðast eru þeir stórfeldir, hrika-
legir; sumstaðar aftur smágerðir
og hýrir.
Magnús var fæddur og uppalinn
á Vestfjörðum, og dvaldi þar lengst-
um. Hann hafði glöggt augafyrir
fegurð héraðsins, en það eru eigi
sfcóru brotin sem helst vokja atkygli
hans, heldur öllu fremur hið smá-
gerða, hlýlega og friðsæla, sém sum-
ir firðirnir og dalabofcnarnir bjóða.
Kemur þetta víða fram í kveðskap
hans, en líklega hvergi fremur en
í kvæði því er Hallvarður Súg-
andi heitir og er um innsiglingu
og landnám Hallvarar, sem Súg-
andafjörður tók nafn af.

					
Fela smámyndir
Blağsíğa 17
Blağsíğa 17
Blağsíğa 18
Blağsíğa 18
Blağsíğa 19
Blağsíğa 19
Blağsíğa 20
Blağsíğa 20