Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Noršri

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 10. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Noršri

						NR. 10

NORÐRI.

39

Nokkrir duglegir

fiskimenn

í;eta enn fengið skiprúm á mótorskip-

inu »Egil« á Akureyri. Menn eru beðn-

n að snúa sér hið allra fyrsta til

formannsins Guðmundar Tryggvasonar

eða til undiritaðs.

Aðeins peningar í boði.

Oddeyri  11. niarz 1909.

Ragnar Ólafsson.

og hver höndin upp á móti annari, að

því er virðist, af eintómri valdafýkn og

engu öðru. Skyldi konungur aftur á

móti hafa tekið Skúla gildan, ef á hann

hefði verið bent í haust, þá myndi

slíkt einnig hafa komið í bága við fram-

komu meiri hlutans nú gagnvart Skúla.

5.

Alþing.

Talsímafréttir til Norðra.

Felt frumvarp.

Frumvarp til laga um dánarskýrslur,

sem stjórnin lagði fyrir efri deild og

var samþykt þar, hefir verið felt í neðri

deild með öllum atkv. m. hl. (Líklega til

þess að sýna, hvað þeir megi sín mikils).

Þingstörfin

ganga tregt eins og  áður.   Meiri   hlut-

inn heldur sífelt   flokksfundi   og   eyðir

til þess miklu af tímanum. Talið  er al-

veg    óhjákvæmilegt,    að   lengja   verði

þingtímann að miklum mun, ef   nauð-

synlegustu málin eiga að komast  í gegn

um þingið.

Þjóðviljinn

Ritstjórinn heldur áfram í síðasta blaði

að hnýta í flokksbræður sína, einkum

Björn Jónsson ritstjóra og ráðherraefni.

Telur hann óþarft að bregða honum

um valdalystarleysi, því allmíkið af því

fylgi, sem hann hafi fengið sem ráð-

herraefni, sé að þakka hans eigin und-

irróðri. Sömuleiðis heldur blaðið því

fram, að utanstefnum konungs hefði

flokkurinn átt að svara þannig, að senda

konungi símskeyti og sýna honum fram

á, að óþægilegt væri vegna þingstarf

anna að senda alla forsetana utan, og

óska eftir að fá að senda að eins einn

mann. Telur blaðið víst,. að konungur

hefði tekið þessu Ijúfmannlega. En nærri

því segir það, að ekki hafi verið kom-

andi, forsetarnir hafi ólmir viljað fara.

Fjárlögin

n. d. þessa dagana. Björn Jónsson sæk-

ir það mál af hinu mesta ofurkappi,

vildi ekki láta setja neínd í málið. Tal-

ið líklegt að frumvarpið verði felt.

Gufuskipaferðir.

Thor E. Tulinius hefir gert alþingi

tilboð um að annast gufuskipaferðir

milli íslands og útlanda og strandferð-

ir hér við land, gegn því, að landið

leggi til 500 þtfs. kr., sem hlutafé í

gufuskipafélagið «Thore» og veiti auk

þess 60 þús. kr. árlegan styrk til ferð-

anna, og ábyrgist 40 þús. kr. styrk úr

ríkissjóði Dana eins   og hingað til.

Gegn þessu býður hann þannig lag-

aðar skipagöngur: Til ferðanna milli ís-

lands og útlanda, 3 skip af sömu stærð

.Sterling', auk þess Ingólf og eitt auka-

skip; skulu þessi skip ganga alt árið.

Til strandferða býður hann 3 gufubáta,

sem eiga að ganga í 8 mánuði. Einn

milli Reykjavíkur og ísafjarðar, annar

milli ísafjarðar og Seyðisfjarðar og sá

þriðji milli Seyðisfjarðar og Reykjavík-

ur.

Kaupfélag

Eyfirðinga

hélt aðalfund sinn á Möðruvöllum í

Hörgárdal  laugardaginn 6.  þ.  m.

Verzlunarviðskifti félagsins höfðu auk-

ist töluvert á síðastliðnu ári. Útlendar

vörur seldi það fyrir nálega 80 þús.

kr. og er það um 18 þús. - kr. meira

en næsta ár á undan. Kaup og sala inn-

lendra vara hafði og aukist að miklum

mun. Á sláturhúsinu var slátrað um

4700 sauðkindum síðastliðið haust, en

3700 næsta háust á undan, Kjöt, ull

og skinn seldist tæplega svo vel, að

félagið gæti staðið við að greiða

félagsmönnum það verð, er áætlað var

í kauptíðunum. Samþykt var að félagið

skyldi þó láta við svo búið standa, og

skyldi hallinn bættur með þvíað ágóð-

inn af vöruúttektinni minkaði um það

sem svaraðt   þeirri  upphæð.

Þrátt fyrir það verður árságóðinn

nægilegur til þess, að hægt verður að

greiða félagsmönnum 6% af vöruúttekt

þeirra yfir árið. — Þegar tekið er tillit

til þess, að síðastliðið ár var mjög örð-

FDNDAR

Fimtudaginn 18. þ. m.

inga» aukafund á Hótel Akureyri.

kl. 4. e. h. heldur »Gufubátsfélag   Norðlend-

ST/ÓRN JN.

ugt verzlunarár, þá leit fundurinn svo

á, að þessi niðurstaða mætti heita góð.

Töluvert átti félagsverzlunin útistand-

andi hjá ýmsum félagsmönnum um ára-

mótin, og urðu miklar umræður um

það, að því bæri að kippa í lag eftir-

leiðis. í sambandi við það var samþykt

í einu hljóði þessi tillaga:

«Fundurinn skorar á allar sveitar-

stjórnir á félagssvæðinu að reyna að

koma á samtökum rneð að spara sem

mest munaðarvörukaup, þar sem

hann lítur svo á, að það sé eftir at-

vikum eina ráðið til að bæta efna-

hag almennings.

Rætt var um að brýna nauðsyn bæri

til að komið   yrði   upp   kornforðabúri

fyrir sýsluna. Þessi tillaga var samþykt:

«Fundurinn felur stjórn kaupfélags

Eyfirðinga   að   undirbúa   málið   um

kornforðabúr    sem   bezt,   og   skrifa

öllum hreppsnefndum  í   sýslunni   til

undirbúnings frekari framkvæmda.»

Yfirleitt bar fundurinn vott  um mik-

inn áhuga félagsmanna fyrir  samvinnu-

félagsskapnum og góðan skilning þeirra

á þýðingu hans fyrir efnalegar framfar-

ir þjóðarinnar. A þeim trausta   grund-

velli er vonandi að   Kaupfélag   Eyfirð-

inga eigi góða framtíð fyrir sér.

H. K.

Fallega byrjað!

Þj óðr æð is-f ramsóknar-f ram f ara-s j ál f stæð-

isniennirnir, eða hvað þeir nií hafa upp-

nefnt sig nú síðast, hafa gert mikinn hávaða

út af því, hvað Heimastjórnarflokkurinn væri

hlutdrægur. Auðvitað var það lygi. Aðeins

ein af rógburðaraðdróttunum þeirra «þjóð-

ræðismanna og annað ekki.

En nú er að líta á hvernig »Þjóðræðis-

menn» haga sér og hvernig þeir fara með

vald sitt. Það er stuttur tími að vísu, er

þeir hafa getað ráðið nokkru, en ávextirn-

ir eru þó farnir að koma íljósá þvísvæði,

er þeir ná til.

Það er á þinginu.

Skrifstofustjórastarf alþingis er vandasamt

embætti og þarfnast manns er sé stjórnsam-

ur, duglegur og æfður skrifstofumaður.

Kr. Jónsson háyfirdómari, Kl. Jónsson land -

ritari o. fl. æfðir menn í skrifstofustjórn yf-

irleytt hafa gengt því. Á þinginu 1905 var

Dr. Jón Þorkelsson skrifstofustjóri og réðu

Heimastjórnarmenn hann til þess, þótt hann

væri Landvarnarmaður. Var það réttyþví að

hann hefir vafalaust verið færastur til starfs-

ins, af þeim, er þá sóktu um það, eljumað-

ur, æfður og vandvirkur og manna afkasta-

mestur við skrifstofustörf.-----

Nú er til þessa starfs ráðínn — Einar

Hjörlcifsson.

Flestir vita. að E. H. er æfður rithöfund-

ur. En hverir þekkja skrifstofureglusemi

hans, stjórnsemi, árvekni og þol, sem þetta

starf útheimtir?

Til aðstoðar á skrifstofu alþingis hafa

vanalega verið ráðnir ungir og duglegir

kandidatar. Nú er tveimur ötulustu atkvæða-

smölum »Þjóðræðis»-manna gefinn sá biti,

og væntum vér, sóma þingsins vegna, að

þeir, að minstakosti, kunni íslenzka réttrit-

un stórlýtalýtið, þó engin trygging sé fyrir

því.

Menn þessir eru Vilhelm Knudsen slátr-

ari og ketsali af Akureyri og Einar nokk-

ur Þorkelsson. áður snæfelskur bóndí (?),

en nú til heimilis í Reykjavík.

Að því er snertir önnur "ritslörf við þing-

ið halda »Þjóðræðis«*menn sér sömuleiðis

»inman flokksins«, en ekki sker sú hlutdrægm*

svo mjög í augu.

Ekki er óskemtilegt heldur að athuga

hvernig þeir «Þjóðræ3is«-menn skipa nefnd-

ir sínar í þinginu. Sigurður Hjörleifsson er

t. d. settur í háskólanefnd og fullyrt, að hann

hafi langað mikið til að verða formáður

nefndarinnar, hvernig sem því máli hefir

lokið. Væri það eftir annari ráðsmensku

»Þjóðræðis«-manna að kjósa þann mann

fyrir formann íslenzku háskólamálanefndar-

innar, sem hefir einna lélegast embættis-

próf frá háskólanum í Höfn af ölium nú-

lifandi íslendingum.

Úr Austurskaftafellssýslu.

Tíð óstöðug eftir nýár 1908, engirstór-

snjóar en oftast jarðir, vorið gott eftir að

sumar kom, sumarið stilt og þurkasamt

fram í september, gras vel í meðallagi. í

miðjum september brá til votviðra og hefir

ofanfall haldist síðan, oftast þýtt, þó varð

víða birgð jörð að mestu 2 fyrri vikur Nóv-

embermánaðar. Desember þýður, auð

jörð hingað til og vötn orðin íslaus. Afli

af sjó enginn að kalla.

eru ennþá í nefnd og verða nokkra

daga; meiri hlutinn hefir þó gefið í skyn

að hann ætlist til þess, að annari um-

ræðu í neðri deild verði lokið áður en

forsetarnir fari til Kaupmannahafnar með

»Sterling« 21. þ. m., en ólíklegt ertal-

ið, að svo verði.

Utanförin.

Nú er afráðið, að þinginu verði ekki

frestað meðan forsetarnir eru í utanför

sinni. En ráðgert er að fresta öllum

stórmálum á meðan. Sambandsmálið á

að sitja í nefndinni meðan þeir eru

erlendis.

Þingtíðindin.

Frumvarp til laga um að hætta að

prenta þingræðurnar,   er til   umræðu í

20

og hugsaði með sér, að feiti maðurinn   væri  þá sá

sami og ríki Brandt.    Það gæti átt   nokkuð   langt í

land, að hann gæti hefnt sín á slíkum karli; á með-

an hann var að hugleiða þetta   starði   hann  upp  í

gluggana hjá Knudsen.

Alt í einu herti hann upp hugann og gekk upp

tröppurnar og inn.

Inni í Iðngu búðinni hans Knudsens var, ékki

nærri því eins bjart, og ekki heldur nærri því eins

margt fólk eins og hjá Brandt. Törres ætlaði að trúa

lítilli inndælli stúlku fyrir innan búðarborðið fyrir

erindi sínu, en rétt í því kom lítill snyrtilegur mað-

ur fram, sem Törres hélt að væri sjálfur húsbónd-

inn. Hann var í köflóttum fötum með háan flibba og

svart oddaskegg, hárið þunt og strokið slétt fram.

Törres virti hann fyrir sér með lotningu og endurtók

lexíu sínu, hvort hér væri ekki þörf fyrir dreng?

Hverskonar dreng? spurði fíni maðurinn.

Bdðardreng,  —  svaraði Törres.

Lítur fremur út sem utanbúðardrengur, sagðifíni

maðurinn, og gekk hringinn í kringum Törres og

virti hann fyrir sér. Litla stúikan var framúrskarandi

hláturmild.

En Törres hvarflaði augunum yfir allan -þennan

vöruforða: Hvað mikið skyldu allar þessar vöru-

birgðir kosta?

17

»0!» — kallaði gamli hrámetasalinn ergilegur,

»svona hugsa bændurnir alt af, að ef þeir bara koma

til bæjarins, þá bíði þeirra grautaraskur með smjör

út í.»

«En Törres hló. «Það hlýtur þó aðverahægtað

fá atvinnu hérna í miðjum bænum.»

Þessi fullvissa kom manninum óvart. Það var

eitthvað varið í þennan strák, það gat ekki hjá því

farið.    Þú  —  þú gætir nú reynt, sagði hann.

Hvað mikið kaup fær búðardrengur? spurði Törres.

Kaup! kaup? þú yrðir víst að láta þér nægja

húsnæði og fæði, og eitthvaðað klæðast í —að minsta

kosti fyrst um sinn, sagði sá gamli.

Törres gekk eitt skref til dyranna, en um leið

komu tvær stúlkur inn til að verzla.

Já, svo geturðu litið inii til mín á morgun, sagði

kaupmaðurinn, sem fór að afgreiða viðskiptavinina,

þú verður að lofa mér því að koma á morgun,

kallaði hann enn þá einu sinni. Hann hafði fengið

mikla löngun til þess að ná í drenginn.

Já, það skal eg gera, sagði Törres, en um leið

og hann fór út úr hálfdimmri búðinni, var hann stað-

ráðinn í því að koma hingað aldrei framar.

Nú ætlaði hann að brjótast beina leið, annað-

hvort hjá Brandt eða Knadsen, hann hafði svo sem

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40