Tímarit.is   | Tímarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Norğurland

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Norğurland

						

as

m.

¦%W*»<i^^VN*

¦^^^¦—^¦^^^X *^^»*^*^^^^^ *Nw^' \"»">^m- .^1^^ >¦

****^*M*lAi^M^*rtrf»

„SamvinnumaOurinn"!

Þú sagðir mér einhverntíma í síma,

að samvinnu- efa kaupfélagsmenn (

Eyjafirði hefðu lagt mikið kapp á að

vinna Einari\ »þingmanni« ykkar fylgi

í haust. Ekki virðist mér blása byr-

lega hjá honum með trúskapinn við

það mái, eí dæma skal eftir því, að

helzti og fremsti samvinnufélagsfor-

kóllur þjóðarinnar, Pétur á Gautlönd-

um, formaður Sambandskaupfélagsins,

er ( Heimastjórnarflokkuum. í þeim

flokki er einnig Guðjón Guðlaugsson,

kaupfélagsstjóri Strandamanna um 20—

25 ára skeið, ennfremur Einar á Geld-

ingalæk, Eggert Pálsson, Sigurður

ráðunautur, Matthfas Ólafsson, Stefán

í Fagraskógi — alt eindregnir sam-

vinnufélagsmenn. Ef þvf sú stefna ætti

að gera sig gildandi f þinginu, er

auðséð að hún á fyrst ogfremst styrkt-

ar að vænta f Heimastjórnarflokknum,

en í »Þversum« þ*r sem Einar er,

er aftur á móti ekki ein einasta sál,

sem nefnd hefir verið f sambandi við

samvinnufélög, nema Sigurður Jónsson

og svo — Einar  »þingmaður«.

Merkilegur spádómur

eftir þýzkan jafnaðarmann.

Eftirfylgjandi spádómur er útdrátt-

ur úr ræðu Sósíalista eins f Stutt-

gart á Þýzkalandi. Hann heitir Vic-

tor E. Kroemer og flutti ræðu þessa

í ágústmánuði 1907 í Stuttgart á al-

þjóðafundi Sósfalista. Ræðan eða

kaflar úr henni voru prentaðir upp

aftur f blaðinu Christian Hcrald f

Bandarfkjunum, og var þar spá-

dómur sá, sem nú skal greina:

»Eftir voðalegt stríð verður Þýzka-

land undir og bfður ósigur á ölium

köntum landsins. Verður þá stjórnar-

bylting á Þýzkalandi og myndast

þjóðveldi með Þjóðverjum og Aust-

urrfkismönnum. — Hir,n slafneski

hluti Austurrikis gengur til Rússlands

og myndast þá stórkostlegt siafaveldi

eða ríkjasamband. Einnig mynda Ev-

rópuþjóðirnar samband sfn á milli.

England fær til umráða allar nýlendur

Þjóðverja, og floti Breta ræður lögum

og lofum á öllum höfnum heimsins, og

engar aðrar þjóðir þuría til flota að

kosta og lá það ekki. Ástralfa græðir

meira en nokkur önnur þjóð við bylt-

ingar þessar, því að fólkið streymir f

þungum straum inn f landið og fyrir

Panamaskurðinn flyzt miðpunktur og

megin verzlunarinnar frá Atlantshafinu

til Kyrrahafsins. Canada blæs upp og

tekur feykilegum fíamförum, einkum

Norðvesturlandið og svo vestuirfkin f

Bandaríkjunum 0g Astralfa. Og höfuð-

borgir fylkjanna og rfkjanna verða

miðpunktur allskonar iðnaðar í stærri

stýl en menn áður hafa þekt eða haft

huymynd um.«--------

— Þetta er spádórnur, og verða

menn að játa, að séð hefir maður aí

jafnlangt nefi sfnu og nokkuð betur.

Hvort það kann alt að rætast, viljum

vér ekkert um segja; — en nærri

hefði mönnum þótt hann geta þó að

hann hefði spáð 1914 og iQ^S. og

er þetta ekki ósvipað því, sem Njáll

gamli mundi hafa hugsað.

t

Stephan G. Stephansson skáid.

Nokkur félög ( Reykjavfk hafa tekið

sig saman um að %bjóða honum heim

til íslands I sumar og safna fé til

þess að kosta ferðina Það eru Ungm.-

fél Rvk., Hið ísl. stúdentaféiag, Stúd.-

fél. háskólans, Lestrarfélag kvenna

Rvfkur, mentaskólafél. Framtfðin, versl-

unarmannaíél. Merkúr og sambands-

stjórn U. M. F. í. Stendur 10 manna

nefnd fyrir þesau, einn úr hverju fé-

l*gi og hefir hún sent út lista til

fjársöfnunar með svohljóðandi (ormála:

»Stephan G. Stepbansson er eitt af

frumlegus'u skáldum þjóðar vorrar,

víf'sýnn, djúphyggipó oa; orðspaki r.

Sum kvaeði hans eru snildarverk. Hann

fór tvítugur til Vesturhuims, 1873, ug

hcfir dvahð bar síðan. Hann tr al-

þýðumaour og hefir jatnan unnið hörð-

um höndnm fyrir sér og sínum. Þó

hefir hann lagt þann skerf til bók-

menta vorra, er seint mun fyrnast, því

að hann hefir auðgað þær bæði að

efni Og formi. Þjóð vorri og tungu

atn hann heitt, sem kvæði hans best

sýna. — Landar hans í Vesturheimi

hafa á ýmsan hátt vottað honura þökk

sfna, en íslenska þjóðin hér heima

hefir ekki enn sýnt honum neinn vott

virðingar sinnar og þakklætis. Kvæðin

hans falla henni í skaut, og mætti ætla

að henni væri kært að sýna á einhvern

hátt þökk sina í verki «

»S k u g g a-S v e i n n«.

\ Niðurlag.

Ketil leikur Páll G. Vatnsdal svo að

áhorfendum þykir gaman að. P. V. er

orðinn æfður á leiksviði og leysir þau

hlutverk sem hann velur sér ávalt lag-

lega af hendi. Það verður varla varið

að hann gerir fullmikið úr ræfilshætti

Ketils, en það er samræmi i leik hans

og flestum leikendunum betur, tekst

P. V. að ná skyndilegum breytingum

bæði í látbragð, málróm og andlits-

hreyfingar eftir þvf sem leikurinn krefst.

P. V leikur einnig Hróbjart vinnu-

mann og gerir það mæta vel, svo Ktið

hlutverk sem það annars er.

Haraldut er sýndur af óvönum leik-

ara (Jóh. Þ. Kröyer). Haraldur er gerð-

ur svo frá höfundarins hendi, að ekki

er auðvelt að klæða hann ho!di og

blóði svo vel sé metið af áhortendum,

enda tekst ekki þeim er leikur hann

að gera það. Vfirleitt munu fæstir

þeirra sem leikið hafa Harald, hafa

náð þeim þrótt f persónuna sem gera

verður ráð fyrir að hann »hinn frjálsi

fjallason« eigi í vitum sínum.

Lárenzlus er skörulega leikinn af

Gfsla R. Magnússyni og er stöðug

framiör auðsæ hjá Gísla sem leikara.

Sigttrð í Dal leikur Ingimar Eydal

alveg óaðfinnanlega, svo manni hug-

kvæmist ekki að Sigurður gæti verið

' öðruvísi en Ingimar sýnir hann.

Jón sterka leikur Halldór Ólafsson

snikkari, mikið laglega yfirleitt, en

mætti þó vera mikilúðlegri t. d. á

grasafjallinu Qrasa Quddu leikur Jóh.

Jónasson óg hefir þeim leikara ekki

tekist eins vel við neitt hlutverk áður,

gervi hans er gott og yfirleitt er

Gudda engu miður Ieikin en sfðast.

Qvend smala leikur ungfrú Lára Jó-

hannesdóttir. Fólk hlær oftast að þeirri

persónu á leiksviðinu, hvernig sem

farið er með, og svo er enn. Qaldra-

Héðinn leikur Sigtr. Þorsteinsson og

gerir það vel, sérstaklega þegar hann

hræðist stúdentana. Bændurnir Qeir

og Grani eru gerðir ræfilslegir úr hófj.

Stúde/itainir Qrímur og Helgi (Kon-

ráð Jóhannsson og Hallgr. Sigtryggs-

son) eru dável sýndir en þó eru þeir

of daufir í látbragði og rödd þeirra

stöðugt alvarleg eins og þeir væru

við jarðarför,

Úibúnaður leiksviðsins er góður eins

og áður, nema þokan Slæðan sem á

að sýna hana er aftaf of þétt og væri

nærri því betra að hafa einungis hálf-

rökkur á leiksviðinu og hafna slæð-

unni alveg.

Þenna síðari hluta leikdómsins um

»Skugga-Svein« hefif »Nl.< neyðst til að

láta bíða um of vegá rúmleysis í blaðinu.

KvenÚr með silfurfesti merkt V.

S. tapaðist á leiðinni framan Eyja-

fjarðará og út f Brekkugötu á Akur-

ureyri     Finnandi    skili   á   afgreiðslu

»Norðurlands«.

DANSK  ASSURANCEKOMPAGNI,

Köbenhavn,

vátryggir mótora

gegn

slifskemdum-vjelbrofum

og lætur jafnframt í tje

árlegf effirlif

með mótorunum, þannig að það lætur taka þá í sundur og

hreinsa.þá og það, sem þeim fylgir, slípa ventíla, sverfa saman

ásból (legurnar) og máta varahluti.

Umboðsmaður hjer nyrðra er

Karl J^ikulásson,

/Ucureyri.

JMýkomið

margar tegundir af

ÚRUM

úrkeðjum

f verzlun

KristjánsHalldórssonar,

Hafnarstrœti 35.

Að   bæta    landið.

»Um framfðr lands og frœðartíð

er fjölmart sagt og skrifað

og margt til bóta breyskum lýð

er boðað sagt og klifað.

En hefir vor þjðð á þeirri tíð

að þeim mun betur lifað<.

Þetta einfalda vers frá gömlu þjóð-

hátfðinni vakti mig f morgun. Því, er

það ekki afarmerkilegt, höfuðskáldin

á öldinni sem leið, frá Bj <rna og Jón-

asi til vorra daga, minna sjaldan á

hversu mjög og framar öllu þjóð vorri

rfður á áð bæta sjálfa S'g? Að vísu

hafa þeir hugsað, að yrði þjóðin sam-

taka í því að »rækta rein við rein«

og »færa saman stein við stein,« mundu

menn sjálfir verða að nýjum og betri

betri mönnum. En saga mannkynsins

( heild sinni sýnir, að þótt einhver

þjóðin taki framförum út á við, verð-

ur ávalt Iftið úr framförunum inn á

við, eða á hugsun og hegðun. Beztu

siðaspekingar hafa fundið þetta og

reynt á ýmsan hátt, að bæta úr þess-

ari skekkju, með öflugum siðareglum,

betri landsstjórn, löggjöf og trúarbrögð-

um. En eru eigi dæmin degi Ijósari —

dæmi sem sýna bæði viðleitni mannvit

»til bóta breyskum lýð,« og árang-

urinn eða árangursleysi þeirrar við-

leitni. Á Þýskalandi er sjánin sögu

ríkust í þessu efni. Engin Evrópuþjóð

á eða átti að hrósa hærri og glæsi-

l«gri siðmenning en Þjóðverjar. Og

samt fór eins og fór. Um þá ódæma

hrösun aftur á bak, sem þar blasir

við öllum heimi — vitskert ódæma

afturför á óðalsgrundu mannkynsins

mestu leiðtoga: Luthers og Melanch-

tons, Lessings og Kants, Göetha og

Schiller, Heiðera, Ficthes, He .els o.

fl. sýnir hvað ótrúlcga skamt gangi

að siða þjóðirnar inn á við, jafnvel

þann hluta þjóðanna, sem mest for

réttindi hefir   til   allra   mentunartæki-

færa. Enda lítur svo út, að sjálfar-

siðmenningarstofnanirnar starfi öfugt

þegar fram Kða stundir svo sá höggvi

sem hlýfa skyldi. Stjórnmálaherrar og

'öggjafar sl^ari því fremur eldinn að

köiíu sjálfra sinna sem þeir hafi meiri

meiri ráðin, og um kirkjuvöldin má

sama segja, að þeirra vald sækir í f-

halds- og ófrelsis áttina því fremur

sem þeir fá færi á að einskorða trú

og siði við rétttrúnað þeirra. Alt þetta

er alkunnugt. Og svo bætast við á'

strfður og hleypidómar, sem berlegast

birtist ( ofmetraði og ágirnd herþjóð-

anna (Militarismi).

Eg vil ekki orðlengja þessa hlið

málsins, heldur spyrja: hver von sé

til þess að limirnii dansi ekki eftir

höfðinu?

M.J.

Opnið augun

fyrir fóðuraukning.

Niðurlag.

fundarin;; var að  ræða um forðagæzlu

í hreppnum, og   gera   ráðstafanir   um

fóðurbirgðir   bænda   eftirleiðis     Voru

fundarályktanir samþyktar þannig:

A- Að mjólkardi kú séu ætlaðar

80 v , geldneyti 40 v., hestum 20 v.,

trippum 15 v., lambá 3 — 4 v, geld-

kind 2 — 3 v., hrútum 7—8 v. Auk

þess felur fundurinn hreppsnefnd að

tryggja sveitinni fóðurauka f rúgmjöli

og öðru, er nemi alt að mánaðarforða

handa sauðfé til næsta vetrar, á þann

hátt er neíndinni þykir hentugast fyr-

ir komið.

B Fundurinn felur forðagæzlu-

mönnum að halda sér fast að lögum

og samþyktum þeim er um það hljóga

og telur heppilegast að haustskoðun

sé framkvæmd í enda sláturtíðar.

C, Eíneig ályktar tundurinn, að á

mánaðarfresti sé viktuð 10. hver kind

og forðagæzlumönnum fengin viktar-

skýrsla, þegar þeir óska þess.

D- Ennfremur ályktar fundurinn að

enginn hreppsbúa, búandi eða búlaus

eða félag megi selja eða láta af hendi

hey, sem ( hreppnum er heyjað, til

utanhrcppsbúa; ekki heldur taka í

fóðmgripi cða fé utanhreppsbúa nema

með samþykki forðagæzlumanns eða

hreppsnefndar.

Fieira var ekki rætt á (undinum.

Hreppsnefnd hefir keypt í haust á

fjórum stöðum sjálfstæð hey í hreppn-

um, alls 210 v. og útvegað naegilegt

tóðurmjöl og íóðursíld. Einnig var sett

					
Fela smámyndir
Blağsíğa 21
Blağsíğa 21
Blağsíğa 22
Blağsíğa 22
Blağsíğa 23
Blağsíğa 23
Blağsíğa 24
Blağsíğa 24