Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Óšinn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Óšinn

						ÓÐINN
O.   BLAÐ
WEPTEM HKR    1005.
i
AK.
Þorsteinn Erlíngsson.
»Óðinn« flylur ni'i mynd al' Porsteini skáldi
Erlíngssyni. Eftir hann er nýlega komin út önn-
ur útgáfa af »Þym-
um«, aukin, og er
hennar getið á öðr-
um stað hjer í blað-
inu.
.leg, sem skrifa þess-
ar línur, kynntist Þor-
steini Erlíngssyni fyrst
á stúdentsárum mín-
um í Kaupmanna-
höfn, 1892—96. Hann
var á þessum árum
að verða þjóðkunnur
fyrir kveðskap sinn,
sem þá birtíst i tíma-
ritum Hafnar-íslend-
inga, »Sunnanfara« og
»Eimreiðinni«. Hann
var þá fulltíða mað-
ur (í'æddur 1858) og
hafði dvalið 9 ár í
Höfn er jeg sá hann
þar fyrst. Hal'ði hann
fyrst lesið þar lög-
fræði, en Rasksmálin
svokölluðu hindruðu
að hann tæki pról' í
henni. Hann hallaði
sjer þá einkum að
norrænni málfræði og
hefur hann lesið forn-
rit okkar með ná-
kvæmni   og   er   vel   að   sjer   í   þeim.
Okkur stúdentum þótti almennt mikið koma
til kvæða hans og, að því er mig snertir, hefur
sú skoðun ekki breytst að neinum verulegum mun
síðan. Einkum þótti fjölda okkar vænt um þau
fyrir það, hve hvasslega hann rjeðst á hjálrú og
hleypidóma, er við töldum lífsskilyrði lýðs og lands
að komið  væri sem  fyrst fyrir   kattarnef  heima á
fósturjörðinni. A síð-
ustu árum sínum í
Kaupmannahöfn orti
Porsteinn mest ogbest,
enda helgaði hann þá
kveðskapnum allar
frístundir sínar, en
hafði ofan af fyrir sjer
með kennslustörfum,
einkum túngumála-
kennslu. Síðustu árin
í Khöfn hafði hann
skáldlaun úr lands-
sjóði, 600 kr. á ári.
Og það tel jeg skaða,
að hann sat þá ekki
kyr í Höfn og varði
tíma sínum til skáld-
verka.
Hann fór   heim   til
íslands haustið  1896;
var þá ritstjóri á Seyð-
istirði í 4 ár og   síð-
an   1 ár á   Bíldudal.
Hafði hann þá minni
tíma   til   skáldskapar
og hugur lians beind-
ist   um   hrið í   aðrar
áttir.     Blaðamennska
átti ekki við hann og
ljet honum   ekki vel.
Hefur hann nú   aftur
kastað henni frá sjer, vinnur fyrir sjer með kennslu-
störfum, eins og i Kaupmannahöfn áður, en helg-
ar   ljóðadísinni   frístundirnar.      Frá   1901     hefur
hann    haft    dálítil    skáldlaun úr landssjóði;    þau
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48