Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Óšinn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Óšinn

						ÓÐINN
23
des. 1841. Sonur hennar er síra Einar Pálsson í
Reykholti (f. 24. júlí 1868). En síðastur bóndi á
Brú af þeirri ætt var Þorsteinn sonur Einars. Bjó
hann þar skamma hríð uni 1880. Hugvitsmaður,
og um fieira vel gefinn. Átti hann síðar heima á
Oddeyri, í Hrísey, Borgarnesi og Reykjavík, og dó
þar   1902.                                         (Framh.).
TVÚ  KVÆDI.
i.
Leþe.
Á bak við hyldjúpt hafið
og himinfjöllin blá
eitt land í fjarska liggur,
þar líður heilög á.
Hún líður lygnum straumi
svo langt sem augun sjá,
svo þögnin hlustar hissa
og húmið lokar brá.
Við hennar hljóðu strendur
guð heldur sjálfur vörð
um alla, sem hann elskar
á okkar breysku jörð.
Og hlotnist heimsins börnum
að heyra 'inn þógla nið,
þau eignast ivent hið œðsta:
guðs ást og hjartans frið.
Sem börn, er hrifin horfa
í himinhvelin blá,
þau krjúpa í hvítum skikkjum,
og kenna ei aðra þrá.
Menn leiia, um höf og heima
að hennar hvíldar-brunn,
en fœstir líta landið,
sú leið er engum kunn.
II.
Elysium.
Pað glóði vín sem gull i krystalsskálunum
og glampi Ijek um andlit þitt og brjóstin þin;
við sátum tvö og klingdum krystalsskálunum,
jeg kvað þjer Ifóð, sem brunnu' af eld' sem gullið vín.
í kringum oss var glatt i gildisskálanum,
en glöðust vorum þú og jeg og Ijóðin mín!
Pin augu lýxtu hvöss og skœr á móti mjer,
þinn munnur brosti stolt, þú studdir hönd und kinn.
Jeg opnaði hvem andans draumheim fyrir þjer
oy alt, sem best jeg sagði, geymdi hugur þinn.
Pað var sem instu skilningsleyftur Ifeku sjer
í tjettum dans í milli okkar þetta sinn.
Við gleymdum bœði dauðanum og dómunum.
— Lát dauðann koma, heiminn dœma fyrir oss! —
Við sulgum liti, hrifumst með af hljómunum,
og hjartablóð vort streymdi frjálst og kvikt sem foss,
hver sálarstrengur söng með hœstu ómunum,
og sálir okkar mœttust eins og höf — í koss.
Við heyrðum ekki hávaðann í skálanum,
en hljóma nutum þar sem sjerhver kliður dvin;
hver dœgur-viðbfóðsvitund hvarf úr sálunum
og veröld hvarf með heimsku, litlu börnin sín.
Pað glóði œðra gull í krysialsskálunum
og glampi Ijek um andlit þitt og brjóstin þin!
Jónas Guðlaugsson.
Hann
Síra Jón Jónsson
var fæddur á Helgavatni i Vatnsdal 22. ágúst 1829.
var    sonur    merkis-
bóndans  Jóns  Jóns-
sonar, er síöar varð
prestur   aö   Baröi  í
Fljótum(tl849);faöir
síra Jóns á Barði var
síra  Jón  á Auökúlu,
sonur   Jóns   biskups
Teitssonar,    og    átti
hann þar vel í ætt að
telja, pvi kona   bisk-
ups  og   móðir   Jóns
prests   var   Margrjet
Finnsdóttir Jónsson-
ar biskups,   er kom-
in    kominn    var   af
hinni        nafnkunnu
Reykholtsætt.errekja
má með vissu alla leið upp til Björns Jórsalafara, Odd-
verja  og Haralds konungs  Hárfagra.    Móðir sira Jóns
kona síra Jóns á Barði, var Guðrún Bjarnardóttir Ólsens
umboðsmanns   frá   Pingeyrum   og   Guðrúnar   Runólfs-

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24