Óðinn - 01.09.1919, Blaðsíða 4

Óðinn - 01.09.1919, Blaðsíða 4
44 ÓÐINN Árni Theodór Jónsson hreppstjóri í Marbæli er fæddur 7. sept. 1848 á Sauðá í Borgarsveit. For- eldrar hans voru þau hjónin Jón Árnason og Ingibjörg Símonardóttir, er lengst bjuggu í Dæli í Sæmundarhlíð. Jón var maður mjög vel greindur og þjóðhagasmiður, jafnt á silfur og kopar sem járn og trje, þótt ólærður smiður væri. Ingibjörg kona hans var bókhneigð mjög, og vel að sjer ger um margt. Lengst af voru þau hjón fremur fátæk. Árni dvaldi hjá foreldrum sínum þar til hann var 32 ára gamall. Vorið 1881 fór hann að búa á Marbæli i Seilu- hreppi, og giftist um haustið Sigurlínu dóttur Magnúsar Hann- essonar hónda þar, alþekts sæmdarmanns. Vorið 1888 var Árni kosinn í hreppsnefnd Seilu- hrepps, og var þá þegar kjör- inn oddviti nefndarinnar, er sýnir hvert álit var á honum. Oddvitastörfum gegndi hann i 4 ár, eða til vors 1892. Þá var hann skipaður hreppstjóri í Seiluhreppi og var það síðan í hart nær 23 ár1)- Einnig átli hann sæti í hreppsnefnd- inni í 9 ár, eftir að liann varð hreppstjóri. »Glögt er gesls augað«, segir máltækið, og sannast það sem oftar, er ókunnugir koma að Marbæli, að fljólt sjá þeir, að þar búa myndarbjón, því að umgengni þar er hin prýðilegasta og sjerstök regla á öllu utanbæjar og innan. Flestöll peningshús á jörðinni liefur Árni bygt upp og sett hlöður við. Bæinn hefur hann einnig bygt að nokkru leyti. í túninu liefur hann sljettað margar dagsláttur, svo að nú er það því nær alt rennisljett; og svo vel ræktað, að það er eitt hið allra besta tún í sveitinni. Fást í meðal- ári ca. 15 hestar af dagsláttu. Enda var Árni einn af þeim allra fyrstu, er girtu tún sín, eftir að girðingalógin gengu í gildi. Allar umbætur hans á jörðinni eru snotrar og mjög trúlega gerðar. þótt Árni hafi aldrei haft mjög stórt bú, hefur búskaparlag hans verið þannig, að það er \) Hann sagði af sjer hreppsljórastöfnm vorið 1917. hreinasta fyrirmynd. Aldrei í búskapartíð sinni hefir hann þrotið hey, en oft miðlað því öðrum í harðindum. Enda hefur hann langa tíð haft hey- forðabúr til tryggingar bústofni sinum, þ. e. a. s. haft sjerstakt varahey, er hann hefur enga skepnu sett á. Allar skepnur sínar fóðrar hann mætavel, og getur alls eigi vitað það, að nokkur skepna, er hann á, eigi við hart að búa. í æsku naut Arni eigi annarar fræðslu en þeirrar, er þá tíðkaðist til undirbúnings undir fermingu. En á fullorðinsárum hefur hann sjálfur aflað sjer þeirrar þekkingar af bókum, að hann stendur mörgum skólagengnum manni framar, enda er maðurinn mjög athugull og djúphygginn. Starf silt sem hreppstjóri hefur hann rækt með sjerstakri reglusemi, dugnaði og samviskusemi. Árni er maður mjög vinfastur, i*jett- sýnn og hinn áreiðanlegasti í öllum viðskiftum, og munnleg loforð hans standa sem stafur á bók. Heilráður er hann, þeim er ráða hans leita. Frábitinn er hann öllu ytra tildri og ger- sneiddur því að trana sjer fram. Hjúum sínum er hann aíbragðs húsbóndi, enda kona hans honum samhent í hví- vetna. Hann er manna gest- rísnastur og höfðingi heim að sækja, og er því nær aldrei mannlaust á Marbæli, enda er heimilið í þjóðbraut. Oskandi væri, að sveitirnar á Islandi ættu sem flesta bú- hölda og sæmdarmenn í bændastjett sem Árna á Marbæíi. Kunnugur. V Söjsyuv Rannveigar er nafnið á síðustu skáld- sögu Einars H. Iívaran, sem nú er nýkomin út og fæst bráðlega hjá öllum íslenskum bóksölum. Petta er fyrra bindi af samstæðum skáldsagnaflokki og í því þrjár sögur, sem heita: Glanninn, Laugin og Haustsálir^og vorsálir. Síðara bindið kemur út á næsta ári. Engar bækur fá nú betri viðtökur hjer á landi en nýjar skáldsögur eftir Einar H. Kvaran. Síðustu sögur hans, Sálin vaknar og Sambýli, hafa rótfest vinsældir hans á þessu sviði, sem áður voru þó orðnar miklar, og skipað honum í hæsta sess íslenskra skáldsagnahöf- unda. Og ekki munu Sögur Rannveigar draga úr. Hitt er miklu sennilegra, að þær verði ein hans vinsælasta bók. Árni Théodór Jónsson, lireppstjóri.

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.