Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						ir, sem Aristoteles var vanur að ganga um fram og

aptur með lærisveinum sinum þess á milli að hann

hélt fyrirlestra (áxpoowiif) fyrir þeim i hyggíngunni.

Af þessu drógu, eptir því sem almennt er ætlað,

kenníngar hans og lærisveinar nafnið »peripatetísk-

ir«, þó Platon raunar einnig tali um forsæluna i

-tzízi-oz, og hve ljúft sé að tala þar við kunningja

sína. Líklega eptir það, er upphafsfræði Aristoteles,

-a. jjLSTa -<x cpusixá, varð kunn, var hann kærður op-

inberlega f'yrir guðleysi, — hann neitaði sem sé að

fleiri guðir væri til, enn einn — fór hann þá burt

frá Aþenuborg til Chalkis á eynni Evboea, með þeim

orðum, »að Aþenumenn skyldu eigi syndgast á

heimspekinni optar enn einusinni«; meinti hann þetta

til Sókratesar. Frá Chalkis mun hann aptur hafa

horfið til Makedoniu og um það leyti ínun hann

samið Jiafa rit sin um stjórnarfyrirkomulag 200

borg'i (tapað); var hann í miklum metum hjá 0!ym-

píasi móður Alexanders, sem og hjá Antipatri, en

svo lítur út, sem Alexí.nder sjálfur hafi grunað

hann um að vera i ráðum móti sér, eptir það að

Alexander fór að aðhyllast persneska harðstjórnar

siðu. Nokkuð er það, að frændi hans Kallisþenes,

scm fylgdi Alexander á herferðinni til Indlands,

braut af sér hylli konúngsins, með því hve berorð-

ur hann var um þá blindni Alexanders, að vilja

gjöra sig að guði, svo Alexander lét taka hann af

lífi með heitíngum til Aristotelis; því þaðan hugði

hann sú alda væri runnin (Plut. Alex.). En Alex-

ander dó 1 Babylon 323 f. Chr. og Aristoteles árið

eptir 322 f. Chr. úr magaveiki. Stageiru búar héldu

eptir Aritoteles látinn á ári hverju hátið, er kennd

var við Aristoteles, og mánuðinn, þegar hátiðin var

haldin, kölluðu þeir Stageirites.    Skólanum peripatet-

l*