40 Korinþuborgar harðstjóri gaf Þrasybúlusi, er hann spurði Periander ráða, hvað gjöra skyldi við hina auðugustu, vinsælustu og voldugustu menn í borg- inni. Periander fór með sendimanni út á akur, og sló ofanaf öllum hæztu kornoxunum, en sagði eigi eitt orð. »Eptir þessari bendfngu hafa skeljadómar og útlegðir tíðkast í lýðveldunum og má eigi fremur víta það, heldur en vér vítum þann málara, sem eigi líður ofstóran fót, hversu fagur sem hann er, á því dýri, sem hann dregur upp, eður þann skipa- smið, er sér um, að stafn skipsins fari eptir stærð þess, eður þann kórstjóra, sem bægir burt úr kór- söngnum þeim söngvara, sem sýngur hærra og fagr- ara en allur kórinn*. — Lýðveldin eru nú margs- konar, enda mun Aristoteles hafa kynnt sér fiestar stjórnarfarstegundir, sem til voru á hans tímum, og er það mikil eptirsjón að allar þær 100—200 stjórn- háttalýsingar, er hann hafði samið, skuli vera tap- aðar; margra rninnist hann stuttlega í ÖoXtTtxa, svo sem Kritar, Lakedæmons, Karþagos o. fl., og hugg- un er það, að rit hans um stjórnarfar Aþenumanna (IloX'.-rsía 'AíffjVaíwv) skuli loks vera fundið, þó bæði vanti í það að framan og aptan. Einkennið á þeim öllum, sem og a frjáUborgaraveldinu, :l nú jafnrétt- ið að vera milli allra, eins hinna fjáðu einsog hinna snauðu. En — næð því hiuir síðarnefndu eru fleiri, en afl skal ráða, verða þeir voldugri. Ein tegund lýðveldis er, að embætiin eru bundin við vissar tekjur, en stuttan tíma. ÍJnnur tegund, að allir borg- arar, sem eigi eru ábyrgðarhafandi (eigi eiga eptir að gjöra reikning sinnar ráðsmennsku), séu kjör- gengir til æðstu embætta, en lögin rádi. 0nnnr teg- und að allir borgarar haft aðgáng til embætta, en lögin rdði. Enn ein tegund, að öllu sje varið, einsog
Beinir tenglar