Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						42

embættin eru bundin við tiltekiu efni. En bezt áht-

ur Aristoteles það mundi fara, að láta kjósa til em-

bætta, en binda þau eigi við tiltekinn efnahag.

Öðruvisiersjómanna-ogverzlunarmarmalýð varið; þeir

hafa optar tóm til, að flækjast i kríng í borginni, og

sækja þíng og dóma sér til dægrastyttíngar; því

skyldi aldrei halda þíng, nema bærdur séu með, og

þar sem þeirra afl ræður, er optast nær lýðveldi,

sem margt á skylt við beztumannastjórn. Somu-

leiðis er beztumannaveldið, t. d. í Lakedæmon, að

sumu leyti skylt góðu iýðveldi, t. d. í því að

allir úngir menn og sveinar matast saman, hvort

þeir eru fjáðír eða snauðir, að alJir ganga eins klædd-

ir, að lýðurinn kýs í annað æzta embættið (öldúnga-

ráðið) en hefur aðgáng að hinu (umsjónarmennsk-

unni [iyoptla]). Aptur er nokkurskonar fáveldisblær

á þeirra stjórnarfari, að því ieyti sem kosníng rað-

ur hvervetna, en eigi hlutkesti, og að fáir, en eigi

margir dæma í lífs ogútlegðarsökum. »En sé stjórn-

arfarinuvel komið fyrir, k hvorttveggja (beztumanna-

veldi og lýðveldí) að vera svo haglega samanskeytt,

að hvorttveggja og þó hvorugt komi f'yiir sjónir, að

það bjargist vel sjálft, eigi á þann hátt að margir

séu utan valda, er völd girnast, heldur þannig, að

enginn flokkur borgaranua hafi freistíngu til að sækj-

ast eptir breytingu á stjórnarfyrirkomulaginu«. Það

rekur hér þá einnig að því, að það pólitískt félag

er bezt, þarsem medrt/flokkurinn er tjolmennur, og

þeim borgum er b^zt stjórnað, þar sem hann er báð-

um hinum flokkunum yfirsterkari, eða að minnsta

kosti oðrum þeirra, s\o að með hverjum hinna sem

hann leggst á eitt, þá skapar hann yfirburðina. En

þó aumturnar yflrgángur auðmanna fremur stjórnar-

farinu heldur enn ágangur lýðsins.    En þó þeir sem