Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						51

þarf engu siður að vanda ráð sitt og liíerni, og

prýða það þeim hugsjónum, sem fram hafa verið

teknar. Því vandað háttalag styður að því að geta

sannfært aðra, með þvi það ávinnur manni góðan

orðróm. Er því rétt að skipa breytninni eptir þvi

sem mentun og uppeldi mælir fyrir, og hafa það í

fyrirrúmi, sem fremst á að vera, þá hið annað,

þriðja og fjórða, og svo taka sjálfum sér snið eptir

þessu, álíka og jeg í inngánginum minntist á með

tilliti til áheyrandanna. Muntu því búa vel í hag-

inn fvrir þig, ef þú stendur stoðugur við skoðanir

þínar, ert vinf'astur alla stund og lætur ásjást, að í

hverju, sem þú tekur fyrir, breytirðu eigi til, held-

ur ert stoðugur við hið sama. Þa munu menn gefa

orðum þínum gaum, er þú höndlar mikilvæg og fog-

ur málefni, sem almenning varða. Og þegar menn

eru fyrst orðnir þér hlynntir, þá trúa þeir því, að

þau verk og áform, sem þú staðhæfir muni verða

til þess að bægja illu frá, en efia heillir, muni og

efla sinn hag, en að þeim verkum og áformum eigi

að visa á bug, sem þú telur muni leiða til hins

gagnstæða. Og á Kkan hátt, sem framsaga máls á

að vera fijót, ljós og trúverð, eins eiga verkin að

vera. Fljótaíit muntu framkvæma verkið, ef þú

keppist eigi eptir að gjöra allt i einu, heldur f'yrst

það sem fyrst á að vera, og þá hvað af oðru; hreint

og ljóst, ef þú fer eigi ofsnemma útí onnur fyrir-

tæki, áður enn þú ert búinn að leysa hið fyrra af

hendi. Trygg og traustverð er breytni þín, ef þú

gJ0rir ekkert á, móti eðli þínu, og þaraðauk ef þú

lætzt eigi vera bæði vinur og óvinur somu manna.

R^ksemdirnar brúkum vér á þá leið, að þar sem oss

brestur   eigi   þekkíngu, þar neytum vér hennar   til

4*