67 kölluð runnur. Runnurinn kvíslast í margar greinar þegar við rótina. Þá er kallað kjarr, er margir runnar standa hver við annan og þekja þannig nokk- art svæði. Skógartrjen eru oft afarhá og mjög limamörg. Limarnar kvíslast venjulega í allar áttir út frá efsta hluta stofnsins og limið hvílir því yfir stofuinum eins og hjálmur eða króna, hin svo nefnda límkróna. Þegar trjen standa þjett, ná limkrónurnar saman og eru oft samfiæktar. Þá er lim margra trjáa fiækist þannig saman, verður það nokkurs konar þak, lim- þak, er hvílir á hinum háu stofnum. Limþakið er misjafnlega þjett, en mjög þjett er það, ef limarnar eru þjettblaðaðar. Limþakið ver ljósinu skóginn, og því er oft hálfrökkur um hábjartan daginn í lauf- miklum og þjettvöxnum skógum. Þetta hefur hina mestu þýðingu fyrir undirgróðurinn í skógnum. Það er kunnugt, að grænar plöntur geta ekki þróast í myrkri. Jarðvegurinn í þjettum og skuggamiklum skógum er því annaðhvort aigjörlega ber eða þak- inn hrönnum visnaðra blaða. Þó er í þjettum lauf- fallsskógum nokkur gróður snemma á vorin, áður en limarnar laufgast, því þá kemst ljósið inn í skóg- inn. Enjafnótt og limarnar laufgast, þverr ljósið inni í skógnum, og þá er trjen eru allaufguð, er rökkurbirtan komin, og hverfur þá vorgróðurinn. Um hásumarleytið er því skógarjarðvegurinn ber; en á haustin vaxa þar undur og ódæmi af sveppum. Sveppirnir þróast vel, þar sem jurtaefni rotna, og geta lifað án birtunnar. Þannig Þtur út í skugga- rikum skóguni. Trje þessara skóga kalla menn skuggatrje, af því þau geta þróast í skugganum. Ungviðið þróast í skugga stóru trjánna (beyki, greni). Oðru máli er að gegna um hin svonefndu ljóstrje 5*
Beinir tenglar