72 steypist daglega niður yfir jörðina, skellur á blöðum trjánna og hripar af þeim niður í jarðveginn. I jarð- vegi þessara skóga er moldin svört og augótt; mold- arlagið er 1—2 fet á þykkt, og er þar hrúgað sam- an rotnandi leifum af greinum, blöðum, blómum og ávöxtum. Hvergi á jörðunni finnst eins risavaxinn og margbreyttur gróður eins og í þessum skógum, og gróðurinn hefur heldur hvergi við eins góð kjör að búa. Trjen verða afarstór, um 150 fet á hæð, há- skógurinn ; þar fyrir neðan koma svo lægri trje og fyrir neðan þau önnur enn þá lægri, og svo koll af kolli; neðst koma runnar og stórar jurtir. Hvar 8em ljósið kemst að, er fullt af gróðri. Alstaðar eru jurtir. Stofnar og limar trjánna eru oft alþaktar gróðri. Hvergi er auður staður, nema þar sem skóg- urinn er svo þjettur að myrkt er milli trjánna. Teg- undirnar eru ákaflega margar. I Suður Ameríku á svæði að stærð •/< úr mílu uxu 400 trjátegundir. Þessir skógar eru oftast blandaðir. B. Barrviðarskógar. a. Barrviðarskógarnir eru flestir sigrænir. Blöðin sitja á trjánum i mörg ár. Blöðin eru ákaflega mörg og þeim er þjett raðað, en lítil eru þau og mjög mjó, nokkuð svipuð nál að lögun. Af þeim plöntum er vaxa á íslandi svipar eini hvað mest til barrtrjánna hvað blaðlögun snertir. Einirinn er og mjög skyldur barrtrjánum. Það, er nú verður greint frá skóguni þessuin, verður aðallega miðað við barr- viðarskógana í Norðurálfunni, af þvi að þeir eru mönnum best kunnir. Hjer verður að eins talað um furuskóginn og greniskóginn. Furuskógur. Furan (pinus silvestris) vex i mjög margs konar jarðvegi: í þurum og heitum
Beinir tenglar