Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						75

hátt það hitnar. Það er sólin, sem hitar loftið. Hita-

geislarnir streyma frá sólunni í allar áttir út um

geiminn. Nokkuð af þeim hitageislum kemur til

jarðarinnar. Geislarnir fara gegn ura loftið til jarð-

arinnar; nokkrum hitageislum kastar jörðin frá sjer

út í geiminn, en nokkra sýgur hún í sig. Loftið

hitnar nokkuð, en lítið (því minna sem það er þur-

ara), er hitageislarnir fara gegn um það til jarðar,

og sömuleiðis nokkuð af afturkastsgeislunum, en

mest af þeim geislum er jörðin drekkur í sig; af

þeim hitnar nefnilega yfirborð jarðarinnar, og frá

yfirborði jarðar leiðist hitinn yfir í neðsta loftslagið ;

með öðrura orðum: neðsta loftslagið hitnar af því að

það hvílir á heitum jarðvegi. Afieiðingin af því, að

neðsta loftslagið hitnar, er að það þenst út og

streymir upp; en nýtt loft streyrair að frá hliðunum

og leggst þjett á jörðina, hitnar, þenst út, streymir

upp; nýtt loft kemur í þess stað og svona geng-

ur það koll af kolli. Þannig hitnar loftið. Því

heitari sem jarðvegurinn er, því heitara verður loftið.

Hvað skógana snertir, þá hitnar jarðvegur þeirra

minna en jörð á bersvæði, af' þvi limþakið tekur við

meginhluta þeirra geisla, er á skógiim falla; það er

þvi ofur eðlilegt, að loftið undir limþakinu verði sval-

ara en loft á bersvæði.

Til þess að ákveða, hver áhrif skógarnir hafi á

lofthitann, verður bæði að mæla hita skógarloftsins

og hita loftsins á bersvæði fyrir utan skóginn. Þetta

hvorttveggja veiður að niæla mjög ott, helst daglega

i mörg ár. Þegar nægilega margar mælingar eru

fyrir hendi, er ákveðinn meðalhiti fyrir árið, árs-

fjórðungana, mánuðina o. s. frv., og þá borið saman

meðalhiti á bersvæði og meðalhiti í skógi. Tölurnar,

er greina hitastigin, breytast auðvitað frá ári til árs,

og sömuleiðis eru þær   misraunandi  eftir  hnattstöðu