það vatnsmegn, er þarf til að metta loftið. Dæmið er sett upp þannig ~ = ~; x = 75. Vatnsmegn loftsins, 13grömm, svarar því til 75°/o þegar mettun- arvatnsmegnið, 17,3, svarar til 100. Hlutfallið milli hins mælda vatnsmegns og mettunarvatnsraegnsins, i dæminu ~, er nefnt: hinn viðmiðaði loítraki, þ. e. raki loftsins er gefinn þannig til kynna að miðað er viðmettunarvatnsmegnið og jafnframtsýnt, hvað mikið vantar á, að loftið sje raett. I dæminu er loftrakinn 75°/o eða með öðrum orðum: Þegar mælingin fór fram, vantaði 25°/o upp á að loftið væri mett. Loft er kallað nijög þurt ef hinn víðmiðaði loftraki er 55°/o, sje hann 5670°/o er loftið þurt, sje hann 7185°/o er loftið rakt en sje hann 86 100°/o er það mjög rakt. Af þvi er nú hefur sagt verið er það auðskil- ið, að loftið verður þurara við hitann, en rakara við kuldann, þótt vatnsmegnið ekki breytist. Vatu það, er í loftinu er, hefur afarmikla þýð- ingu fyrir allt líf' á jörðunni. Það er t. a. m. öllum kunnugt hver munur er á eyjalofti og meginlanda lofti. Eyjaloftið dregur úr hitanum á daginn og sumrin, og dregur einnig úr kuldanum á nóttunni og vetrinn. Að eyjaloftið getur haft þessa verkan, er af þvf að það er rakara. Geislar sólarinnar fara gegnum þurt' loft án þess að hita það, en vatnseimuriiin bindur hitann; þegar því sólargeisl- arnir fara gegn ura rakt loft, þá bindst nokkuð af hitanum af vatnseim loftsins, þannig stendur á þvi að eyjaloftið Jækkar hitann þegar heitt er. Jarð- vegurinn verður ekki eins heitur í röku lotti, eins og hann mundi verða, ef loftið væri þuirara. Á nóttunni hlífir raka loftið jörðunni, varnar hitanum af