Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						87

jörðunni að streyma út í geirainn, hindrar útgeislun

hitans frá jörðunni.

Hvað nú snertir saraanburðinn á skógi og ber-

svæði, þá er enginn raunur á vatnmnegni í skógar-

loftinu og í loftinu fyrir utan skóginn. Með öðrurn

orðum 1 teningsmetri skógarlofts hefur í sjer jafn-

mikið vatn og 1 teningsmetri lofts á bersvæði.

Vatnsmegnið var mest að sumrinu, minnst að vetr-

inum og hjer um bil jafnt haust og vor, og á það

jafnt við skóg og bersvæði. Oðru máli er að gegna

um hinn viðmiðaða loftraka, en hann er, hvað

lifið á jörðunni snertir, miklu þýðingarmeiri. Áhrif

skógarins á loftrakann eru miklu meiri en á vatns-

megnið.

Arið. Að meðaltali er skógarloftið rakara en

loft á bersvæði, þótt vatnsraegnið sje hið sama, og er

skýringin sú, að loftið í skóginum er kaldara og

þess vegna nær því að vera mett.

s                                                      t

Arsfjórðungarnir. A sumrin er loftið þurrast,

af því þá er hitinn mestur. En eins og þegar hef-

ur verið tekið tram, þarf heitt loft raiklu meira

vatn til að mettast. Næst sumrinu er vorið, þá

haustið, en vetrarloftið er rakast, og orsakast það af

kuldanum.    Þessar tölur sýna mismuninn:

vor        sumar        haust         vetur

bersvæði         74,96°/o      71,91°/o      82,72°/o      84,19°/o

skógur            80,66°/o      81,20°/o      87,94°/o      89,43°/o

mismunur         5,70°/o        9,28°/o        5,22°/o        5,24°/o

Þessar tölur sýna, að loftið í skóginum er miklu

rakara cn loft á bersvæði, og er munurinn lang-

mestur að sumrinu. Þetta hef'ur allmikla þýðingu,

því hið raka lofc skógarins breiðist út um bersvæð-

ið umhverfis skóginn, eins og fyr er ritað, svalar

gróðrinum   þar á daginu, en hindrar   hitageislunina