94 útg. 1860, 9798. bls.) um 951954, en farið til Islands um það leyti er Garali féll (um 955), annað- hvort af því, að hann hefir orðið Iandflótta fyrir Hákoni konungi Aðalsteinsfóstra sökum vináttu sinn- ar við Gamla, eða af öðrum orsökum. Samkvæmt þessu hefir hann komið út eptir landnámstíð, og verðr það á þann hátt skiljanlegt, hvers vegna hans er ekki getið i Ldu. fremr en ýmissa annara, er komu út eptir landnAmstíð, svo sem Ögmundar föð- ur Kormaks skálds (Korm. 1.), Þórhalls á Hörgs- landi (Fms. II. 192, 01. s. Tr. 215. k.), Ara Súrsson- ar (Gísl.) o. fl.1 Eigi er það heldr nein furða, þótt vér vitum lítil deili á þeim Skagfirðingum, er við söguna koma, því að vér höfum mjög litlar sögur úr Skagafirði eptir landnámstið og til þess er Grett- ir kom til Drangeyjar, og vitum ekkert um það, hverjir verið hafa þar höfðingjar á fyrri hluta 10. aldar2, nema hvað Eiríkr í Goðdölum virðist hafa haft mest metorð á landnámsöldinni, og Hötða- Þórðr kemr fram sem höfðingi rétt eptir 930, er hann gjörir Hrolleif sekan. Það er með öllu óvíst, hvort Hjalti Þórðarson skálps hefir reist hof og haft mannaforráð um Hjaltadal, og þótt svo hefði verið, þá vitum vér eigi, hve nær hann kom út, nema það var síðar en þeir Sléttu-Björn og Kolbeinn námu 1) Ottarr og Ávaldi eru að eins lauslega nefndir i sam- bandi við aðra, en eigi getið um útkomu þeirra, né þeir taldir landnámsmenn (Ldn. III. 45). 2) I Vatnsd. sýnist Uni telja Kolbein (i Kolbeinsdal) höfðingja um 9ö0, en þar er eigi alt sem nákvæmast (sbr. F. J. útg. Svd. 1888, XXXV. bls.), og má þó vera, að Kolbeinn hafi verið höfð- ingi, er hann deildi við Una (um 91fi920?), en varla hefir vald hans náð út fyrir landnám hans, þar sem hann bar lægra hlut, og ekki vaxið við deilu þessa.