]and, og getr vel verið, að hann hafi eigi komið fyr en um 940—950 og eigi tekið höfðingsskap fyr en ef til vill á eliiárum sinum (um 960).' Það virðist eigi vera nægilega rökstutt hjá Guðbrandi Vigfússyni (Safn I. 236, 249), er hann dregr þá ályktun af hinum helztu höfðingja-ættum í Hegranesþingí á sögu-öldinni, að Skagafjörðr hafi verið mjög seint numinn, miklu síðar en héruðin báðu megin (Húnavatnsþing og Vaðlaþing). Það hefði mátt merkilegt heita, 'ef Sæmundr enn suðr- eyski og Skefill8 hefðu verið þeir einu landnáms- menn, er komið hefðu út í Skagafirði á fyrra helm- ingi landnámstíðarinnar (um 890), en hinir flestir eða allir 20—30 árum síðar (910—920) og hefði mestr hluti héraðsins ataðið ónuminn alla þá stund, þar sem þetta eru þó einhverjar hinar beztu sveit- ir að landkostum. Það er aðgætandi, að í Skaga- firði eru ættir taldar frrí mjög frínm landnrímnmönn- um tiltölulega, og er því hæpið að ákveða land- námstíma héraðsins eptir þeim einum, eins og G. V. gjörir. Ldn. telr upp marga skagfirzka land- námsmenn, án þess að geta um niðja þeiira, og má ætla, að ýmsir þessara manna hafi komið út löngu A undan Goðdælum og Höfðamönnum. Þótt Eiríkr 1) G. V. ætlar, að Hjalti hafi lifað til 970—75 (Safn I. 249—50, 387, 496), en þá er eigi líklegt, að hann hafi komið út nálægt 920. 2) Skefill kom út rétt á eptir Sæmundi og tók nokkuð af landnámi hans, og mætti ætla, að Sæmundr hefði þá aukið land- nám sitt annarstaðar, þar sem ónumið var. Nú vísar hann (löngu síðar) Hrolleifi til landa á Höfðaströnd (Ldn. III. 4) og sýnist því hafa verið húinn að helga sér þar land. Má vera að Höfða- Þórðr o. fl. hafi numið land »með ráði hans« J)ótt Ldn. geti þess eigi (gbr. Eyrh. 6. k. um Björn austræna).
Beinir tenglar