96 Hróaldsson kæmi að óbygðu landi,1 og fáeinir menn bygði síðan i hans landnámi, þá er þess að gæta, að hann nam land inn til f'jalla, eins og Ketilbjörn svili hans syðra og Hrafnkell Freysgoði eystra, og er ekkert á móti þvi, að alt hafi verið numið utan frá sjó og inn þangað sem hann nam land, þá er hann kom. Þessir menn gátu vel verið komnir löngu A undan honum, auk Sæmundar og Skefils: Ulfljótr, Alfgeirr og Þorviðr vestan vatna, en aust- an megin þeir Þorbrandr örrek, »enn göfgasti maðr ok enn kynstærsti«, Hjálmólfr, Kollsveinn enu rammi, Gunnólfr, og jafnvel Þórir dúfunef, því að þótt kappreið hans og Arnar hafl hlotið að fara fram eptir útkomu Eiriks (o: eptir að ferðir um Kjöl tók- ust upp), þá gat Þórir verið kominn löngu fyr og gamall orðinn er kappreiðin fór f'ram,* enda bendir 1) Eiríkr virðiat hafa koniið út fyr en þeir Sléttu-Björn og Höfða-Þórðr, Öndóttr og Kolbeinn, en hefir Hklega kvongast »eint og miseldri verið mikið með börnum hans, því að af Fms. I. 271 (Ol.s. Tr. 135. k.) ersvo að sjá, sem Hafr (enn auðgi Þorkelsson, Nj. 119. k.) sonaraonur hans hafi verið kvongaðr fyrir 980, eD annar sonarsonr hans (Eiríkr Starrason) er nefndr i Grett. nserri hálfri öld siðar, og er þá jafnframt getið Hafrs á Knappstöðum, er var 3. maður frá Þorkeli Eirikss. (Ldn. III. 11). 2) Að visu er helzt að ráða af Ldn. III. 8., að Þórir hafi verið nýkominn er hann keypti Flugu, en tíminn er einatt dreg- inn saman, þá er um svo forn tíðindi er að rœða. Annars er anðsætt á frásögninni um norðrför Asgríms Ondóttssonar (Ldn. III. 15), að Kjaivegr hefir fundinn verið áðr enn hann kom út, en nú setr G. V. útkomu þeirra Öndóttssona um 900—902 (Safn I. 258, shr. 293, 494) og eptir því hafa þeir Eirikr í Goðdölum, Hrosskell að Ýrarfelli og Vékell enn hamrammi hlotið að vera búnir að nema land fyrir 900, með þvi að vegrinn fanst fyrir framkvæmdir þeirra (Ldn. III. 6—7.) en Vékell nam þar land, er Þorviðr hafði áðr numið (milli Mælifellsár og GHljár). Sbr. Landfr.s. Þ. Th. I. 33. n. 3.
Beinir tenglar