105 hersis, systur Járnskeggja af Yrjum (Hkr. 121. bls.)1, Klyppr, Þorleifr oj> Aslákr úr Hörða-Kára ættinni), en flestar dætrnar úr fööur-ættinni (Helga, Valgerðr og Vigdís eru vafalaus ættnöfn, RaUdóra og Hall- fríðr geta verið tilbreytingar úr móðurnafni Einars (Hallbera, sbr. Halldórr Guðmundarson ens rika), enda hafa bæði þau nöfn verið snemma tíðkanleg í Eyjafirði (sbr. Glúma 5. og 27. k.: ísl. fs. I. 14, 82), en Jórunn getr bæði verið úr ætt Ketils flatnefs (Jórunn mannvitsbrekka Ldn. IV. 11., sbr. Jórunn dóttir Valgerðar Eyjólfsdóttur Hkr. 605—606 og bæjarnafnið Jórunnarstnðir Isl. fs. I. 49, Ldn. III. 16) og eins úr ætt Hörða-Kára (sbr. Jórunn Þor- bergsdóttir og Ragnhildar Erlingsdóttur Skjálgssonar, Hkr. 575 Fms. VI. 266). Járnskeggi Einarsson2 hefir (samkvæmt ættar- 1) »Þórð.« (útg. 1848, 5. hls.) kallar hana »dóttur Skeggja á Yrjum«. 2) Ljósv. nefnir nokkrum sinnum Einar Járnskeggjason að Þverá i för með Eyjólfi halta Guðmundarsyni (um 1055—60, sjá ísl. fs. I. 219, 221, 226—27, 242. o. v.) og lítr þá svo út, sem Járnskeggi faðir hans hafi látinn verið, enda má ætla, að Eyjólfr hafi eigi orðið »rikastr maðr fyrir norðan land« (Ljósv. 22. k., Isl. fs. 1. 200) fyr en eptir lát Járnskeggja, er var svo mikill metnaðarmaðr, að hann »lét hera merki fyrir sér á Vaðlaþingi sem fyrir konungum« (Band. 34. lils.). Virðist hann þá hafa far- ið með goðorð þeirra frænda, en Eyjólfr eptir hann, og þar sem Einarr Járnskeggjason er talinn (um 1050, Band. 29. hls) meðal Jieirra manna norðanlands »er vænir sé til höfðingja«, þi getr ])að eigi rétt verið, að hann hafi haldið Barða og förunauta hans skiunmu eptir Heiðarvig (um 1020) ásamt Gruðmundi ríka, sem segir í Heið. 37. k., og er líkast til, að honum sé þar víxlað við afa sinn Einar Eyjólfsson, sem Ljósv. (21. k. ísl. fs. I. 198— 199.) lætr lifa Guðmund hróður sinn (nema misritað sé í >Heið.« Einarr Járnskeggjason f. Járnskeggi Einarsson). Ljósv. (29. k. ísl. h. I. 239—41) getr Járnskeggja nokkurs, er verið hafi ná-
Beinir tenglar