108 Einari Þveræingi Járnskeggjasyni, því að bæði benda nöfnin og önnur atvik til þess (sbr. tilgátu sr. E. 0. Br. í Tím. Bmf. III 103. i.m.). Seint á 12. öld eru nefndir meðal eyfirzkra höfðingja Önundr Þorkelsson d Laugalandi (í Hörg- árdal, síðar i Lön#iih]ið) og Einarr Hallsson frd Möðruvöllum. »Þeir áttu báðir goðorð saman ok frændsemú (Sturl.1 3. 10, I. 133) og má ætla, að goðorð þeirra hafi verið fengið að erfðum frá nið.i- um Þóris Helgasonar á Laugalandi og Þveræinga eða Möðrvellinga hinna fornu, og likt má segja um goðorð Halls Kleppjárnssonar að Hrafnagili (Sturl.> 3, 22, I. 227; 4. 9. II. 16) sem átti Eina,- fyrir son, og kynni að hafa verið frændi »Einars Hallssonar frá Möðruvöllum. (sbr. sr. E. Ó. Br. i Tim. Bmf. IV. 135 og Ark. VIII. 343 og 344), en alt er þetta óvist, og eigi ber þá f'ramar á hinum einkennilegu ættnöf'n- um úr Klypps ættinni1 hjá höfðingjum Eyfirðinga. Svo hefir alment verið talið, að hínni fornu söguöld vorri sé lokið um 1030, eða við lát þeirra Skapta lögsögumanns og Snorra goða, enda er fátt skrásett um þau tíðindi, er gjörðu^t hér á landi það- an at til loka 11. aldar, og það sem f'ært er í frá- sögur, snertir flest annaðhvort klerka og kirkjuleg málefni eða þá íslenzka menn, er koma við Noregs- konungasögur. Aö fráteknum Bolla-þætti aptan við Laxdælu, sem kemr mjög illa heim við aðrar sögur, og þætti Þorsteins Siðu-Hallssonar, er snertir helzt fáa nienn á Anstfjörðum, eru Bandamannasaga og seinni hluti Ljósvetningasögu (»Eyjólfs saga«) hinar einu íslendingasögur um tímabilið 1030—1100. En 1) Þorkell og (íuðrún eru algeng nöfn, og þurfa eigi að vera þaðan.
Beinir tenglar