lló hannea Holuu, á að semja um á Englandi. Eng- lendingar hafi farið með ránum á Islandi í langan tíma. »Það er alkunnugt að Englendingar, með fyr- irlitningu fyrir tign vorri, hafa valið sér stað á landi voru íslandi (Iszlandia) og víggirt hann móti vilja vorum til þess þeir ættu hægra með að kúga þegna vora og skorast undan vorum konunglegu sköttum og skyldum.« Átti Holm að heimta 10,000 pund í skaðabætur fyrir dráp Sveins skrifara og ýmsar gripdeildir. Kristján kveðst mundu láta rannsaka gagnkærur Englendinga. Skjalið er oflangt til að setja það hér, en ekki er minnst á íslandskaupin í því. A það er ritað með annari hendi: non sortíe- bantur effectum (hlotnaðist eigi fram að ganga). Það er auðséð, að Islandskaupin áttu að fara leynt, því þau eru að eins nefnd í »prívat« minnisbréfi Holms. En það er að segja frá Hinrik, að hann dró allt á langinn mánuðum saraan. Wolsey kardínáli var að semja við Frakka, og átti að bíða þess að þeim samningum lyki. I bréfi dagsettu í Greenwich 6. nóv. 1518 ritar Hinrik Kristjáni með mestu vin- semd og alúð. Minnist hann á, að Holrn hafi auk erinda sinna þýðingarmikið mál (gravioris momenti), sem hann, Hinrik, hafl ráðgast um við ráðgjafa sína. Hafi hann gefið Holm sum svör skrifleg, en beðið hann að segja Kristjáni munnlega í trúnaði frá öðru. Hann ritar á huldu, en að hann meíni Islandskaup- in, má sjá af nafnlausu bréfi í Rigsarkivet, í skjöl- um Holms, er hljóðar svo: »Ver Hinrik etc. lýsum yfir með bréfi þessu, að vér höfum með samþykki ráðgjafa vorra lofað bandamanni vorum Kristjáni etc. og lofum og 8*