120 eitt varðskip tekin af Skotum. Surrey, skáldið, rit- ar Wolsey í júní 1523, að Skotar sitji fyrir íslands- flotanum með her manns. Ef þeir nái honura, þá bíða Norfolk og Suftolk óbætanlegan skaða, og allt England verður fiskilaust næsta ár. Biðr bann um leyfi að senda 4 herskip að verja flotann, og efast ekki um að konungr fái góðan bikar víns fyrir það (að það borgi sig). Wolsey segir 17. ágúst saraa ár að fiotinn sé kominn með heilu og höldnu. I reikn- ingum enska flotans, 1524, eru 20 shillings borgaðir Thomas Chapman fyrir að ríða frá Hull til Yarraouth og kveðja herskipin að sigla norður að verja Is- landsflotann. I september 1524 er sendiherra Eng- lendinga á Skotiandi að reyna að fá Skotadrottningu til að skila aptur tveim lslandsförum, er Skotar höfðu unnið. Wolsey segir 2. sept. 1524, að kon- ungr sé bálreiður út af töku íslandsfara. Verði með einhverju móti, góðu eða illu, að ná þeim apt- ur, og fiskiafla þeirra, ella verðifiskiekla mikil. Ár" ið 1526 sést, að konungr áskildi sér að fá tiltekinn fjölda af þorski og löngu af hverju skipi, á borð sitt, því íslenzkr fiskr var talinn mesta sælgæti, enda kemr hann opt fyrir í reikníngum klaustra frá þess- um tíma. Island var aðalh'skistöð Englands, og litl- ar fiskiveiðar voru enn við Newfoundland. Englendingar óðu uppi á íslandi, meðan Danir voru að berjast heima fyrir, borguðu enga tolla og gjöld og ráku Dani og Hamborgara úr höfnum og fiskiverum, þeg;ir þeir komust höndunum undir. Kvarta Hamborgarar yfir því við Hinrik 16. sept. 1528, að Nicholas Buckbrock hafi tekið .skip íyrir þeim við ísland. Höfuðsmaðr og Hamborgarar gerðu Enfílendingum aðsúg í Grindavík, 1532, og drápu fjölda af þeim. I bréfi til Hínriks dagsettu Gottorp,