121 13. okt. 1532, afsakar Friðrik fyrsti þetta, og kall- ar það neyðvörn. En Chapuys, sendiherra Karls fimmta á Englandi, ritar honum 16. des. 1532, að sendimaðr frá Friðriki sé i London til að sýna, að dráp 40 eða 50 Englendinga á íslandí hafi verið þeim sjálfum að kenna. Englakonungr er reiðari Hamborgurum en Dönum. Jacobus Deidonanus skrifar Kristjáni þriðja frá London 1. júní 1552,1 að 60 skip sigli árlega frá Englandi til íslands, svo ekki hættu þeir Islandsferðum eptir Grindavíkr- slaginn. Kristján þriðji reyndi að fara eins með Island og Kristján annar. Pétur Suavenius, sendiherra hans á, Englandi, ritaði dagbók frá febrúar til júlí- mánaðar 1535. Talaði hann við Cromwell, sem þá var hægrí hönd Hinriks. Hinn 15. marz spurði promwell hann, hvað Danir gætu látið í aðra hönd fyrir hjálp Englands gegn flansastöðunum, hann hefði heyrt að Danmörk og Noregr ættu margar eyjar, gæti konungr (H. 8.) eignast eina þeirra. Suavenius svaraði, að Skotakonungr hefði fengið Orkneyjar til afnota fyrir fé þangað til Danakon- ungr borgaði mundinn og leysti þær út. Ef Engla- konungr vill borga mundinn, munu þessar eyjar seldar honum i hendur til alnota. með sömu skil- dögum og Skotar hafa þær nú. Mand, er tjöldi af enskum og þýzkum kaupmönnum sækja, mun kanske selt í hendur hans Hátign að veði fyrir tiltekinni fjárupphæð um tima«.2 Aptur ritar Edmund Boner Suaveniusi í janúar 1536, að þó að 1) Diplomat. Flensborg. 996—7. 2) Articuli de pace poncilianda . . . Crumwello traditj. We- gener Aarsberetn. III.
Beinir tenglar