Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						183

maðurinn vel og sem bezt hann kunni á móti hon-

um og bauð honum vín, öl eða brennivín, eftir sem

hann lysti, hvað hann og gjarna þáði, og stundum

ef vin eða brennivín var ei strax biskupinum er

hann inn kom fram boðið, þá heimti biskup það og

skipaði að skenkja það tyrir sig, hvar af hann síð-

an drakk ófeilað og lystugt. Samt þó að vísilög-

maðurinn, sem áður er sagt, gjörði biskupinum eitt

og séihvað til þénustu á þessu alþingi, þá gat þó

ekki vísilösmaðurinn þar með præcaverað1 að bisk-

upinn eigi gjörði og talaði á sama alþingi aðskiljan-

legt, sem vísilógmanninum þótti sér vera til móðs

og despects.2 A meðal annars þá er eg vottur að,

að þann 12. júlí 1713 á alþingi um kvöldið, þá

biskupinn var kominn á hestbak hjá vísilögmanns-

ins tjaldi og visilögmaðurinn stóð þar hjá hans (o:

sínu) tjaldi til að varta hann upp, þá heyrði eg að

biskupinn sagði þessum eftirfylgjandi orðum við

vísilogmanninn: *Mikill skelmir ert þú!« Sömuleið-

is þann 20. júlí þegar biskupinn þess dags morgun

kom ef'tir vana til vísilögmannsins tjalds og vísilög-

maðurinn einasta í nærklæðunum gekk út að taka

á móti honum, þá heyrði eg að biskupinn talaði til

visilögmannsins svolátandi orðum: »Þú hefur and-

skotann á höfðinu]* Einnig þann 21. júli á sama

alþingi um kvöldið seint kom greindur biskup til

visilögmaunsins tjalds, og sýndist mér þátéðurbisk-

up af sterKu víni drukkinn vera, hvar fyrir vísilög-

maðurinn með báðum höndum hjálpaði honum að

ganga inn i sitt tjald, og skömmu þar eftir studdi

téður   vísilögmaður  biskupiun mjög hæglátlega   svo

1)    Komið í veg fyrir.

2)    Vanvirðu.