Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						188

fljótast, en stóð þó strax upp aftur og lót sem hann

hefði enga lyst til að dvelja eður hvíla í því húsi,

og vildi ei sitja heldur gekk mjög fljótlega og svo

sem í nokkrum þönkum um gólt. Samt lét lög-

maðurinn bera þangað nokkuð franskt brennivín og

gott öl og bauð það biskupinum og hans fólki, hvað

og biskupinn þáði og drakk vel af hvorutveggja.

Þá spurði biskupinn lögmanninn að hvar það

nýja kamers væri, sem lögmaðurinn hefði látið þar

byggja. Lögmaðurinn sagði það væri hér strax hjá

og væri sitt eigið kamers sem nú lægi fullt með

sundurlaus bréf og dókument, sem lögmaðurinn

þyrfti við höndina að hata opin og aðdeild meðau

hann væri að skrifa, þar fyrir gæti hann ei biskup-

inum þar inn boðið, þar hann hefði komið svo ó-

vart. Biskupinn svaraði þá lögmanninum: »Inn

þangað vil jeg endilega Jcoma; er þar cancelliið?"1

Lögmaðurinn bað biskup ei ganta sig með svo stór-

um orðum og sagði að sú litla stofa væri eitt ringt

skritkamers, en ekkert cancelli. En á meðan þetta

skeði þá lét lögmaðurinn tilreiða það fallegasta

kamers, er til var hér á garðinum, sem var port-

loftið, eitt alþiljað og með 2 hurðum læst hús yfir

frammibæjardyrunum. Þar var tilbúin sæng með

þeim beztu efnum lögmaðurinn til haf'ði, með und-

irdýnum, yfirsæng, sparlökum með víðara. Þegar

þetta var nú fullgjört og biskupinn sagðist hafa

lyst til að hvíla si^- og leggjast til sængur, þá sagdi

lögmaðurinn að það væri honum til þénustu og

hann væii sér af hjarta veikominn til þess lítils,

sem lögmaðurinn kynui honum með    að   þéna,   svo

1)    Kancellíið   var   ein   af   stjórnardeildunum  í   Kaupmanna-

híifn.