Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						190

heldur ganga til hvíldar í það kamers, h,var inni

sængin var honura tilbúin, jafnvel þó honum væri

hvorttveggja þrálega tilboðið, heldur í raiðlertíð á-

varpaði hann lögmanninn með eftirfylgjandi orðum:

»Besœk þú mig, svo skal eg sýna þér hvernig eg tek

d móti fólki*. Skömmu þar eftir sagði biskupinn

enn nú við lögmanninn: y>Sýn þú mér þitt eigið

nýja kamers, pví eg vil og þarf að tála við þig þar

nokkuð heimuglega«, hvað þó aldrei fram kom svo

nokkur maður yrði var við. Item: »Eg vil koma í

cancelliið«. Lögmaðurinn svaraði þá svoleiðis:

»Minn herra biskup! Ganta mig ei með þeirri stóru

cancelliglósu, það rí hvorki heima hjrí mér né öðrum

smdbœndum, en að skoða min kver er yður velkomið

þá hentugur timi er fyrir yður og mig«. Og þá sagði

lögmaðurinn framvegis: »Minn herra biskup! Ef

yður er svo mikill hugur rí því, þrí er velkomið að

eg sýni yður mitt eigið kamers nú strax, en eg bið

yður forláta þó eg ei geti yður það i þetta sinn inn-

rýmt til að hvíla«. Biskupinn svaraði aftur: »Ja,

vel!« Og strax sagði lögmaðurinn einum af nálægu

fólki að kveykja ljós og lýsa biskupinum, hvað gjört

var, og gekk svo biskupinn undan lögmanninum

inn í lögmannsins kamers. Sem biskupinn kom nú

inn í kamersið, sagði hann: »Er hér cancellíið? Hér

víl eg endilega vera«.. Lögmaðurinn svaraði þá: »Eg

sagði yður strax það vœri ei lélegheit til að þér kynn-

uð hér inni að hvila með því þér sjáið hér er ekkert

til rétta lagt. Eg bið yður nœgjast með og taka til

þakka þessa nótt í því kamersi, sem eg hefi yður til

vísað«. Biskupinn svaraði: *Nei, eg fer héðan aldeil-

is ekki, að vísu skal eg hér vera í «díí.« Gekk svo

biskupinn orðalaust að rúmi lógmannsins, sem stend-

ur þar á gólfinu og þá var með sléttum hvorndags-