Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						191

fötum uppbúið, og lagði biskupinn sig þá strax al-

klæddan með stígvélunum upp í samarúm og sagði:

»Eg er svo þreyttur og syfjaður að eg kann hvergi

héðan að fara og hér vil eg endiJega sofa«. Þegar

lögmaðurinn þetta heyrði og kunni fullkomlega sjá,

að biskupinn ætlaði endilega í þvi sama kamersi

um nóttina hvíla og biskupinn mundi e» í það sinn

óneyddur þaðan víkja, þá sagði lögmaðurinn: »Minn

herra biskup! Með þvi ei er annars kostur en þér

cetlið hér absolut1 að blífa, þá bið eg yður þó að þér

hafíð þolinmœði á nieðan sængin verður skikhanlega

og sem yður hœfir vel uppbúin*. Biskupinn svaraði:

»Jrt nok\« Þá sagði lögmaðurinn við Katrínu Abra

hamsdóttur að hún skyldi bera sægurfötin úr port-

loftinu og inn í lögmannsins eigið kamers og búa

þar um biskupinn. Hún nokkuð veigraði sér við

þvi, en lögmaðurinn sagi það yrði nú svo að vera,

því ei fengist annað af biskupinum, og svo var

sængin í lógmannsins eigin kamersi með beztu efn-

um sem til voru uppbúin fyrir biskupinn. En á

meðan verið var að reiða upp sængina, gekk bisk-

upinn um gólt i kamersinu aldeilis sem óþreyttur,

og um það leyti sagði lögmaðurinn einum af nálægu

fólki að taka saman dókumentin og pappírana, sem

láu laus á borðinu, og leggja þau í kamerskorn þar

í stofunni. Þegar nú biskupinn það sá, sagði hann:

»Er þetta secretœrinn2 i cancellíinu?« Item: »Ekki

þarf að taka saman eða bera burtu lausu bréfin sem

hér liggja, þó eg sé eða hvili hér í stofunni«. Samt

voru bréfin, sem voru á borðinu og í bekknum laus,.

saman   tekin og lögð þar   inn í kantorinn,   sem   þó

1)    Endilega.

2)    Ritarinn.