202 Rifi 24. ágúst og ekki koraið fram siðan. En sú. var orsök til þess, er hér greinir: Oddur átti farmskip mikið er »Svanur<* hét, og var það hið stærsta skip, er menn vissu til hér á landi um þær mundir. Hafði hann 24. ágúst lagt á því út úr Rifsósi og heimleiðis. Skipið var hlaðið miöli og ]árni, færum og borðvið og annari útlendri vöru. Var uppgangsveður á landsunnan og náðu þeir ekki suðurlandinu, en um nóttina gjörði stór- viðri á norðan. Þeir sigldu svo norður af sem næst vindi þeir gátu. Stórsjórinn var svo mikill, að skipið varði sig naumast, og þótti þeim mesta mildi að skipið skyldi af bera. Lögmaður sat sjálfur undir stýri um nóttina. Hleyptu þeir síðan vestur fyrir og upp í stórgljúfur nálægt Látrabjargi. Þar brotnaði skipið i spón. Sá maður var með þeim A skipinu er Jón hét frá Brandsbúð á Stapa. Hann komst upp á bjargið og fékk svo bjargað hinum öllum, en mjög voru þeir þrekaðir. Var þar síðan kallaður »Lögmannsvogur« er þeir náðu landi.1 Þegar ekki spurðist til Odds á Drangaþingi, héldu flestir að skíp og menn mundu týnzt hafa. En ekki leið á löngu áður lifsmark sást með Oddi, 1) Lbs. 124, fol. og 508, 4to. Oddur á í ferð þessari að hafa komið við i Gvendareyjum og hitt Þormóð skáld. Hann rar eins og kunnugt er talinn fjölkunnugur, og var þá hniginn á efra aldur. Þegar Þormóður sá líigmann, varð honum staka þessi á munni: Góði herra, gefið til mér (o: fyrirgefið) þó gamans hreyfi eg orðum. Oddur hinn hái eruð þér eftir Krukkspá forðum. Oddur var hærri flestum mönnum. Kr sagt að lögmaður hafi rétt karli snoppung fyrir visuna, en hann þá aftur kveðið:
Beinir tenglar