Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						200

fyrst eftir miklar vifilengjur Oddur stefndi biskupi

aftur á raóti fyrir yflrréttinn og bar þar fyrir sig

konungsskipun. Aðal-málið varð þvi eigi dæmt í iög-

réttunni.1 Þessi yh'rréttarstefna Odds var auðsjáan-

lega að eins ætluð til þess að draga raálið, því svo stóð

á, að yfirréttur varð eigi haldinn það ár vegna þess

að amtmann vautaði.2

Þorleifur skólameistari Arason kom og fram

með ýmsar stefnur á þessu þingi bæði til Odds, Sum-

arliða og fleiri manna. Þeir Oddur og hann urðu

þar eitthvað ósáttir og sundurorða út ár málaferlun-

um. Brá Oddur korða sínum og lagði undir eyra

Þorleifi og skar fram að munninum. Þeir sættust

þó á þetta þar á þinginu, en riflega mun Oddur

hafa mátt bæta skólameistara áverkann.3

Hamingjusól Odds stóð ekki lengi í hádegisstað;

hún fór smámsaman að hniga. Gyldenlöwe stiftamt-

manni höfðu borist ljótar sögur af íslandi. Allt var

þar í óreglu og uppnámi á þessum árum, og ofsi og

yfirgangur einstakra raanna keyrði fram úr öllu hófi.

Hver hendin var upp á móti annari. Nyrðra héldu

þeir saman Páll lögmaður og Steinn biskup, en syðra

þeir Oddur og Beyer, en aðrir þeir, er nokkur völd

höfðu, fylktu sér undir merki þeirra. Bar stiftamt-

maður sig upp við konung um þetta og réði til að

skipa nýjan amtmann og senda hann út hingað.

Kristján Míiller var að vísu enn á lífi, en var orð-

inn aldraður og lítt fær um að gegna embættinu.

Var nú skipaður nýr amtmaður 1716. Hann var

norskur   að  ætt   og  hét  Niels Fuhrmann.    Hét það

1)  Lögþingisbók 1718, VII.

2)  Beyer var þá látinn og enginn nýr amtm&ður kominn til

landsins í hans sta(5.

3)  Árb. IX, 31.    Lögþingisbók 1718, XIII.