20« það embætti var þá skipaður Raben flotaforingi, og kom hann hér upp skömmu fyrir þing 1720. Hann var fötaveikur og gat því eigi farið til alþingis, en Jón biskup Vídalín og fleiri höfðingjar fóru skjótt til fundar við hann. Féll þegar hið bezta á með bisk- upi og honum, og taldi Raben biskup einna fremst- an í flokki allra höfðingja á landinu fyrir ýmsra hluta sakir. Þegar þingi var lokið reið biskup aftur til fundar við stiftamtmann til að ráðgast við hann um ýmislegt, og skildu þeir með miklum kærleik- um. Hafði biskup lagt undir við hann, að útvega sér leyfl konungs til að halda málunum við Odd til streitu, en hann hafði lofað því, og þótti nú biskupi vænlega áhorfast. En þá kom allt í einu sá, er gat tekið í tauniana og leitt málin til lykta. Það var dauðinn. Jón biskup andaðist um haustið 1720, og var þar með endi bundinn á allar hans deilur.