210 stundum ura of minni sínu. Við æfisöguna hefur dr. Jón Þorkelsson ingri, sem liefur sjeð um prentunina, skrifað allfróðlegar skiringargreinar neðanmáls og leiðrjettir þar sumt af því, sem mishermt er hjá Grunnvlkingi. Verst er, að útgáfan er f'remur hroðvHrknislega af hendi leist og prentvillur alt of margar, og ekki nærri allar leiðrjettar af'tan við kverið. Mest ber á þessu, þar sem koma firir útlend orð, einkum latínsk, eða klausur eða vísur á latínu, og þar er það mein- legast, því að prentvillur í íslenskunni má of'tast lesa í málið, enn í Jtlendum orðum mun fiestum veita það erviðara. Það er svo að sjá, sem útgefandann, dr. J. Þ., hafi skort um of þekking á latínumáli til að gefa sæmilega út þessa bók. Hjer eru t'áein dæmi: Bls. III17: Namophylacis les Nomophylacis Bls. III19: circumstantiorum les circumstantiarum Bls. LXII12: novissiuæ len novissimæ Bls. LXVIII6: caputa lex capita Bls. LXXVI neðst: relegione les religione Bls. CXVII14: distiniction les distinction Bls. 2019: rescipiscite le* resipiscite Bls. 377 og 14225: veteraði les verteraði Bls. 6325: Ergo ne le* Ergone Bls. 65 neðst: nibeas len niveas. Þessar prentvillur eru þó firirgefanlegar. Verra er, þegar villur í einstökum orðum eða setningu greinarmerkja gera málið að lokleisu. Á bls. 6418 á eflaust að lesa : »vocat. Primus« i staðinn flrir »vocas prirnus* og komman á eftir »noctis« i næstu línu á undan að falla burt (súbjektið í »vocat« er »tuum carmen«, og »Primus« á við málið, sem á eftir fer). A bls. 7021 á komman á ef'tir »præstat« að falla burt. Á bls. CXIII28 er prentað »Apoputegma« í staðinn firir hið alkunna (upphaflega gríska) orð »Apophthegma«, sem þíðir : »spakmæli«, og af þvi
Beinir tenglar