812 Að lokum leifi jeg rajer að setja fram fáeinar leiðrjettingar við íslensku kvæðin í kverinu. Firri visuhelminginn efst á 131. bls. á víst að lesa þannig: »Hvítt biðr Hrungnis stétta1 hausþang yðr at fanga (verð mun-a2 fært at furðu) Freyr bylgju logs Eirar,« og taka þannig saman : Hrungnis stétta Freyr biðr yðr at fanga hvítt hausþang bylgju logs Eirar. Verð mun a fært at furðu. »Hrungnis stétt« er skjöldur ; »skjalda Freyr« mannkenning ; hausþang = hár ; »bylgju logs Eir« kvennkenning. Hugsunin í málsgreininni: »Verð . . . furðu« virðist vera : Maðurinn (o: sem falar hárið til að búa til úr því parruk) »spir ekki um. hvað það kostar« (eiginlega : lætur sjer ekki verðið í augum vaxa). A 55. bls. á eflaust að lesa 6. vísuorð 52. er- indis þannig : »gullshlín3 um bað fína,« til þess að kveðandi haldist. 1) Utg.: slétta. 2) Útg.: má. 3) Útg.: gullshlið.