sem nokkurt mál á til, kvæðaflokkinn »In Memoriam* (Til minningar). Hann orti kvæði þessi smámsaman, og mörg ár Iiðu milli þess hann orti fyrstu og seinustu kvæð- in, en hann Ijet hvorki þessi kvæði nje nokkuð annað eptir sig fara á prent heil 10 ár. Hann var orðinn gram- ur ritdómendum; einmitt margt það, sem þeir mest höfðu fundið að, fann hann að var bezt hjá sjer. En hann orti mikið á þessum árum, og kynntist ýmsum ágætum mönn- um, þar á meðal hinum einkennilega og stórvitra sagn- íræðing Thomas Carlyle. I brjefi rituðu í ágústmánuði 1844 til ameríska heimspekingsins Emerson's, gefur Carlyle skritna lýsing á Tennyson: »Stundum heimsækir hann (d: Tennyson) mig nú ekki, þá sjaldan hann kemur hingað til bæjarins hann kemur varla til nokkurs manns að heitið geti. Hann er einmana og þunglyndur, eins og sumir gerast, Og sú höfuðskepna, er hann þrífst bezt í, er niðamyrkur í stuttu máli, hann flytur með sjer, hvert sem hann fer, dálítið stykki úr kaos1, sem hann svo breytir í kosmos1 . ....... Hann er einhver hinn iríðasti maður, sem hægt er að líta. Hárið er mikið, úfið og svart, augun móleit, skínandi og hlæjandi, andlitið sem á erni, mjðg svo samanrekið og þó einkar smáfrítt; hörundsJiturinn grá-móleitur, nærri því eins og á Indverja. Hann lætur íötin flaksast um sig, laust og liðugt, og stendur svo innilega á sama um allt þess háttar; hann reykir ósköpin öll af tóbaki. Röddin er málmrík söngrödd, vel löguð fyrir háan hlátur og hljóðan nístandi grát og allt sem þar á milli getur komizt. Hann talar mikið og hugsar bæði mikið og frjálslega; seinustu tíu árin hef jeg ekki 1) grísk orð; kaos þýðir ósköpnuður; óregluástand það sem var áður en k o s m o s, a: hinn reglubundni, skapaði heimur, varð til.