32 Lancelot skilur hjer eptir liinn fræga skjöld sinn, sem allir myndu hafa þekkt hann af, og lánar skjöld af öðr- um bræðranna án nokkurs skjaldmerkis. Kíður hann nii til turnímentsins og vinnur sigur og demantinn, sem keppt var um. Ber hann útsaumaða ermi Elínar sem merki á hjálmi sínum, og grunar engan, að þar sje kominn Lancelot, sem aldrei bar neinnar konu merki, nema drottningar. Riður hann svo burt frá turnímentinu, en er sár mjög, nær til ólitis, — og fær hann vist hjá einsetumanni er hjúkrar honum. — En við hirðina er hans saknað og Gawain er sendur að leita hans. Hann kem- ur til Astolat og þekkir þar skjöldinn, sem Lancelot hefur skilið eptir, og segir Elínu hver hann sje, og þar eð hann hyggur hana vera unnustu Lancelots, fyrst hann hafl borið ír.erki hennar við burtreiðin:-, afhendir hann henni sigurlaunin og biður að skila Lancelot. Hún fer nú og leitar Lancelot uppi, og er hann þá að fram kom- inn. Henni tekst þó að græða hann; fellir hún ást til hans og kvelst af örvæntingu, þvi að hún heldur, að hann vilji ekki sinna sjer. En það er að segja af drottn- ingu, að hún fyllist heipt og sorg, er hún heyrir það kvisast, að Lancelot muni eiga í ástmálum við Elinn fögru í Astolat, og heldur m'i að hann sje sjer alveg fráhverfur. En það er öðru nær. Lancelot getur ekki slitið sig frá ást drottningar, þó hann finni djúpt til þakklætis og angrist af því, að geta ekki svarað sem skyldi hinni hreinu og saklausu ást Elinar. Loks fer svo, að Elín tjáir honum ást sina. Hann verður að hafna henni, þó honum falli það þungt. Fer hann svo burt, en hún deyr af harmi. Lancelot kemur nú til hirðarinnar og hittir drottningu einslega; rjettir hann henni nú kórónuna með öllum demöntunum, og er liinn siðasti og dýrkeypt- asti í miðjunni. En drottning er svo reið yfir ástbrigð- um hans, að hún fleygir kórónunni út um gluggann út
Beinir tenglar