Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						25

konungi og ríkinu. Lancelot er flúinn til Frakklands, en

konungur er að 6afna liði móti Mordred, sem nú hefur

notað tækifærið til að gera uppreisn. Á leið sinni til

bardagnns kemur konungur til klaustursins og finnur

Guinevere. Fundur þeirra er mjög hrífandi. Konungur

fyrirgefur henni alveg, en hann veit að hann á eigilangt

eptir og þau finna það bæði, að þau sjást þar í síðasta

skipti.    Drottning verður síðar abbadis í kiaustrinu.

Síðasta kvíðan er »Burtför Arþúrs«, og er hún fyrst

ort og rituð með dæmafáum krapti. Hjer sýnir Tenny-

son hvað mest liið óumræðilega vald sitt yfir málinu, og

er varla hugsanlegt að likja eptir honum í þýðingu svo

vel fari, því þó efnið sje mikilfenglegt verður flestur bún-

ingur lítilhæfur í samanburði við skrúðann sem Tennyson

hefur fært það i. Bardaginn stendur í fjallaþröng fram

við sjó, það er um gamlárskvöld, og þoka er yfir öllu,

svo enginn getur greint vin frá óvin, en samt er barizt

af mestu grimmd. Allir riddarar konungs falla kringum

hann; loksins stendur hann einn uppi með Bedivere, sem

hann hafði fyrstan manna slegið til riddara, særður til ó-

lífis af iMordred, sem hann hefur fellt. Konungur veit

nú að hann á að skilja við og biður Bedivere að kasta

út í vatn rjett þar hjá töfrasverði sínu, Excalíbúr; fer

Bedivere burt með sverðið, en timir ekki að Ióga siikum

dýrgrip, og skrökvar því að konungi, en hann finnur

skrök hans og sendir hrmn aptur. Fer nú á sömu leið og

sendir konungur hann í þriðja skipti, og hótar að drepa

hann, ef hnnn óhlýðnist. Kastar Bedivere þá sverðinu

og sjer upp koma úr vatninu handlegg, hjúpaðan í hvítt

silki, er grípur sverðið, sveiflar því þrisvar og hverfur.

Rjett á eptir sjer hann koma að landi bát með svartklædd-

um meyjum. Koma þar þrjár drottningar; voldugar disir,

er verið höfðu við krýningu Arþúrs. Taka þær hann og

flytja burtu, og segir Arþdr er hann kveður   Bedivere að