Aftanklukkurnar. (Eftir Thomas Moore). 0 aftanklukkur! yðar hljóð Mig endurminna á bernsku slóð Og fagra tíð, er fóll í vil Þá fyrst ég yðar heyrði til, Sú sælutíðin hvarf svo hratt Og hjarta margt, sem þá var glatt, Nú hylst í mold og hlytt ei fr A hljóðin yðar blíð og skær. Og eins þá skiliim eg er við, Mun áfram hringt með sama klið, Og annað skáld, hór unir þá Og aftanklukkum lof mun tjá. Hve sæl er stund. (Eftir sama.) Hve sæl er stund^ þá sól fer hafs í skaut Og sjóinn yfir geislaljóma slær! Mín sál í drauma faðm þá fellur vær Og friðar minuist, sem hún áður naut. Og leiði' eg sjónum langa geislareim, Mig langar á þann fagurgullna stig, Sem gæti' eg á þeim ferli fetað mig Til fagureyjar ljóss í vesturheim.