91 með svo feldum hætti gat málið ekki haft framgang; þjóð- in var ekki með í því. Svíaríki er eitthvert hið skógríkasta land; það lifir og hefir mikið til lifað af skógum sinum, enda lika eytt þeim helzt til freklega. Það hafa þjóðræknir menn séð og reynt að reisa skorður við, en sú viðleitni mætti mót- spyrnu likt og í Ameriku. Skógmálið hefir samt öflugt fylgi í Svíariki; þjóðin finnur að það er hennar málefni og Svíariki á duglega skógfræðinga og kann að nota þá. Það hafa þá líka á þessu ári verið samþykt verndunarlög fyrir skógana j Svíaríki og þó ég hafi ekki fengið tóm til að kynna mér þau, þykist ég samt mega vera sannfærð- ur um að þau muni að góðu gagni koma. Noregur hefir farið enn óþyrmilegar með skóga sína en Svíaríki. Þegar »milliarðarnir« frönsku eftir árið 1871 gerðu glundroða á marköciim Evrópu, þá var það eitt meðal annars, að timburverð hækkaði gífurlega. Eystrasaltslönd- in: Rússland, Finnland og Svíariki tvöfölduðu því a tveim árum timburútflutning sinn; en Noregur stóð i stað; hann gat ekki aukið timburútflutning sinn; það var búið að ganga skógunum nær en svo. Stórir flákar vestan til á Noregi eru nú skóglausir; það horfir til þjóðaróhamingju Og þess vegna hefir Noregur aú fengið sitt skógmál. Skógfræðingarnir norsku höfðu lengi kært á hendur skóga- eigendunum, en efeki fengið áheyrn; þvert á móti höfðu þeir mætt beiskri óvild og misþokka. Þegar nú einstakir menn ¦og þar á meðal einnig skógareigendur, sem fundu þjóð- félags þörfina, tóku sig til og vöktu skógmál Noregs (Skogselskab. Konsul Axel Heiberg) þá var í fyrstunni ein- hvers konar rígur milJi þeirra og þekkingarmannanna. Þegar sá rigur hvarf og þekkingin veitti sitt fulltingi, þá fyrstkom skrið á skógmál Noregs, svo það varð að þjóðarmál- «fni. — Ég er nú kominn svo nálægt Islandi sem komizt verður. Á nú Island sitt skógmál? og hvað er svo þetta
Beinir tenglar