105 dæmnm og læra þar um 3 ára tíma, og verður að krefjast hins sama af íslenzkum plöntunarmönnum. Það er svo sem auðvitað, að skógmálið muni útheimta afar- mikiðfé, bæði að koma því í gang og vinna að framkvæmdum þess; en það er algild regla, að þar sem margir menn og margir peningar vinna saman, þar verður að vera umboðs- leg stjórn, ef markinu á að verða náð og kraftarnir eiga ekki að eyðast til ónýtis. Umboðsstjórnin verður að gera fastákveðna ætlun um störfin í heild sinni, og þarf sér- þekkingu bæði til að gera slíka ætlun og koma henni í framkvæmd. Forustaskógmálsinsverðuraðvera íhöndum sér- fróðs manns, skógfræðings, sem umráð befiryfir peningunum. Það er auðvitað hér á Islandi einsog annarstaðar, að erf- iðleikarnir koma í ljós þegar i;m peningana verður að ræða. Einum erfiðleika hefir mig samt stórum furðað á; það kvað í einu vd metnu blaði hafa verið beint aðfinslu að kaft. Ryder fyrir það, að hann hefði útvegað peninga nokkra hjá einstökum mönnum til stuðnings skógmálinu íslenzka, og var svo að orðið kveðið, að hann hefði »snikt fé.« Eg ætla als ekki að reyna að verja Ryder, en læt mér nægja vonina, að almennings-álitið á íslandi muni fyrirgefa honum. En að því er snenir peninga til skcSgmálsins, þá segi ég það íyrirfram, að skógmálið er langstætt mál. Vilji menn hefjast handa að þvi, þá verða menn að halda áfram, því láti menn staðar numið, þá er hinum fyrri framlögum áglæ kostað. Peningana eða peningavirði eiga sumpart einstakir menn fram að leggja, þeir er skógi vilja upp koma, sumpart þjóðfélagsstjórnin, tii styrktar hinum mörgu einstöku. Hversu miklu hver einstakur vill verja í þágu málsins, því ræður hann auðviíað; ég hef áður sagt, að þegar menn framleiða skóg, þá vinna menn fyrir fvamtíðina, en því vil ég samt bæta við, að hér muni eflaust fara eins og annarstaðar, að það, sem menn vinna fyrir skógmálið, það ber eiunig beinlínis arð.
Beinir tenglar