Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						

112

Eftir það var meira eða minna bersýnileg óvinátta eða

dylgjur niilli hans og allra stiftamtmannanna, er næst

komu á eftir, einkum Castenskjold og Moltke, og er

¦enginn efi ;í, að hinn síðari, sem var lipur og mikils-

megnandi hirðmaður, hefir skaðað hann mest. En jafn-

fjærri er það, að leggja ofloí á M. St. fyrir alt þetta, sem

og að því leyti er til prentverksins kemur eða landsuppfræð-

ingarfélagsins o. fl. svo sem sumir gera, eins og hitt, að taka í

sama strenginn og þeir, sem álíta að hann að öllu saman-

lögðu hafi eigi gert fósturjörðu sinni minna ógagn en gagn.

Alt þetta og annað sams konar skal vera þessu riti

mínu óskylt og er það einkum ætlað nánustu ættingjum,

er sérstaklega kynnu að hafa hug á að þekkja æfiferil

minn, þar sem ég af umkomulausri ætt, án fjár- og

frændafla, hef náð að komast i álitlega stöðu einungis

með ástundun og góðri hegðun. Sá er og tilgangur

minn með þessu, að eftir dauða minn verði ritað um

mig sem minst af því tagi, sem beinlínis er ósatt, að

því er atburði snertir, þar sem hins vegar dómurinn

um mína andlegu hæfileika og lyndiseinkunn verður að

vera á annara valdi, en ekki minu. Ég hef varazt að

rita annað en það sem ég þóttist hafa fulla vissu fyrir,

og hafi ég dregið af því ályktanir, þá er ætlun mín, að

þær muni ekki fara fjærri sanni.

Að ég hef ritað þetta á dönsku, en ekki íslenzku,

kemur af því, að uppteiknanir mínar vóru mestmegnis á

því máli, enda er mér léttara að orða á því hugsanir min-

ar þegar ég rita með hraða. Að öðru leyti ætlast ég

ekki til að þetta rit mitt verði prentað, sizt eins og það

er nú, en skyldu ættingjar mínir eftir dauða minn láta

prenta nokkuð um lífsferil minn, þá eru helztu gögnin

til þess í því, sem hér er skráð, en þyrfti þó að yfirfar-

ast og lagast af manni, sem gott skynbragð og þekkingu

hefði til að bera.    Fjærri fer því annars að ég hafi mæt-