Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						116

í talnafræði, landafræði og döusku var því nær ekkert

kent nema »dimittendum« í landafræði og reikningi stutt-

an tíma (svo sem hálfan mánuð) áður en þeir gengu und-

ir burtfarar próf.

Eftir það er B. Gröndal var kominn að Nesi gat

hann sett upp bókasafn sitt og komið því í lag; var' það

allstórt eftir því sem gera er hér á landi, ágætt í griskri,

latinskri og norrænni málfræði; svo átti hann og nokkuð af

þeim þýzkum bókum í fögru visindunum, sem þá vóru

taldar beztar. I öllum þessum fræðigreinum var Gröndal

mæta vel að sér, eins og líka alkunnugt er, að hann má

telja með hinum fremstu skáldum Islands að snjöllu orðfæri

og góðum smekk. Þótt hann í daglegri umgengni væri

fremur fálátur, þá lærði ég samt mikið af honum, og hinu

ágæta bókasafni hans á ég einnig mikið að þakka, þar

sem það vakti hjá mér lestrarfýsn og stuðiaði að því að laga

minar fyrstu hugmyndir um lærdóm og vísindi. Hitt þyk-

ir mér að öðru leyti leitt, að ég á sumrin las mikið,

sem ég hefði ekki átt að verja tíma til, einkum skáldsög-

ur (»rómana«) og lélegar ferðasögur, en þær heyrðu til

lestrarfélagi, sem lafði þá við enn og var, ef mig rétt

minnir, stofnað af Hannesi biskupi Finnssyni og Markúsi

stiftprófasti Magnússyni. Gröndal var bókavörður félags-

ins og bækurnar vóru mestmegnis skemtisögur, ferðasög-

ur og tímarit. Félagið leystist sundur af sjálfu sér skömmu

síðar og leifarnar af bókasafninu vóru seldar við uppboð

í Reykjavik á einu af stríðsárunum. En hvað af söluverði

bókanna varð, er mér ekki kunnugt um.

Tvo síðustu vetur skólaveru minnar var ég mjög ið-

inn og las þá æði mikið utan hjá, einkum í latínu t. d.

Virgil allan, eftir Livius 5 bækur, Quintilian 3, Tacitus

2 o. fl. Við þann lestur naut ég ótrauðrar vegleiðslu og

aðstoðar skólabróður míns og trygðavinar, Árna Helgason-

ar, sem nú er   stiftprófastur.    í dönsku var   ég   og   um