135 með það, sem farið var fram á, þá mundi verða svo látið beita, að St. Tb. væri frumkvöðullinn, en færi gagnstætt, þá yrðu upptökin eignuð M. St. og þá hefði hann heiðurinn af öllu saman. Ekki er samt ósennilegt að St. Thorarensen hafi í raun réttri átt nokkurn þátt í spurningum þessum m. m. því þeim M. Stephensen kom stundum dável saman, þótt rígur nokkur væri þeirra í millum, eftir að Hólaskóli var lagður niður, því það var gert á móti ráðum Stefáns en eftir uppástungu og ráðum Magnúsar. Stefán amtmaður hafði eigi þekkingu til að bera meira en í meðallagi, en í embættisrekstri var hann sérlega starfsamur og ötull. Misjafnlega var stundum talað um hann sem mann, eink- um að því leyti, að hann þótti fégjarn og harðdrægur við ábúendurna á Möðruvalla klausturjörðum, en í afgjöld- unum af þeim var innifalinn nokkur hluti af tekjum bans; vóru þau, ef mig rétt minnir, eítir gamalh' virðingu metintil 157 rd. sem á seinni tímum víst ekki nam meiru en Vio íif sannvirði þeirra í landaurum. St. Th. hafði þar að auki föst laun úr konungssjóði, og honum var íalin innheimta andvirðis hinna seldu Hólastóís jarða, mig minn- ir með 4°/0. Af þessu öllu varð St. Th. vellríkur, enda þótt hann kostaði miklu til hinna mörgu sona sinna, sem iðkuðu nám við Kaupmannahafnar háskóla. Hinar 10 áður umgetnu spurningar og uppástungu- atriði lét nú konungur þegar i stað fá Mösting í hendur og gerði Mösting þá boð eftir mér ogskipaði mér >privat«, að láta sig fá skriflega álit mitt um þetta. Þá fyrst varð ég þess vís, að hann hafði ekki gleymt mér. Þetta álit mitt lét ég samkvæmt skipun hans þegar i té (ef ég man rétt í desemberm.) en mjög stuttlega orðað, við hvert einstakt atriði; sömuleiðis samdi ég annað sérstakt álitsskjal um tukthúsið íslenzka eftir »privat« áskorun Berners, sem var »depútéraður« i kansellíinu; hafði svo atvikazt, að ég var
Beinir tenglar