Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						146

neinu slíku til að dreifa um Castenskjold sem stiftamt-

mann.

Eftir skriflegum tilmælum landbúnaðarfélagsins tók

ég þátt í umræðum þess viðvikjandi vali þeirra, er senda

skyldi frá Islandi til jarðyrkjunáms, sem og bréfaskriftun-

um þar að lútandi til amtmannanna á Islandi; sömu-

leiðis eftir beiðni félagsins lagði ég álit á bækling síra

Bjarna Arngrímssonar um garðyrkju, er hann hafði sent

félaginu, og einnig á önnur búnaðarmál, sem félaginu

bárust frá Islandi. 12. nóv. fékk ég heiðursbréf frá fé-

laginu, og var ég með þvi gerður orðu-félagi, er eigi

greiddi árstillag; var það auðvitað góðvild Collins forseta

til mín, sem því hefir ráðið. Þegar ég nú þannig var

orðinn meðlimur félagsins, kom ég fram með uppástungu

um það, að félagið héti verðlaunum fyrir ritgerð, sem

sýndi fram á mikilvægi og nytsemi garðyrkjunnar fyrir Is-

land, og benti á höfuðatriði þau, er skýra skyldi í ritgerð-

inni. Uppástunga þessi fékk hinn bezta byr hjá félaginu.

Hinir 4 nemendur frá Islandi komu um haustið, einn úr

suðuramtinu, einn úr vesturamtinu og tveir úr norður-og

austuramtinu, og fól félagið mér á hendur að hafa um-

sjón með þeim, að því er fjárhag og hegðun snerti.

Það sem gera þurfti í bókmentafélaginu gekk nú all-

vel, svo að fyrsta deild Sturlungu varð fullprentuð og

samdi ég formála bókarinnar. Það var annars undarlegt,.

að það sætti mótmæium í félaginu, ao formálinn var i

dönsku, (hin ísl. þýðing hans er aðallega eftir Svb. Egils-

son) svo að taka varð til þess úrræðis, að tileinka konungi

bókina, því þá mætti ef til vill gera ráð fyrir, að hann

liti í formálann. Að öðru leyti gerði tileinkun þessi, með

umsókn, sem henni var samíara, það að verkum, að félag-

ið hefir ávalt síðan notið styrks úr konungssjóði, 200 rd.

á ári. Ymislegt smárifrildi kom þess utan fyrir í félag-

inu öðru hverju, og vóru þó enda   minni   brögð   að því