161 snertu; sömuleiðis starfaði ég eins og áðuf í verzlunar- nefndinni. En aðalstarf mitt um þessar mundir var að semja fyrirlestra mína í siðfræði og þjóðréttinda fræðum, sem ég átti að halda við sjókadettaskólann, og varð ég þeim mun fremur að vanda mig á því verki, sem Sneedorf vildi að ég gæfi út prentaða kenslubók handa skólanum í þessum fræðum. Eftir beiðni og upphvatn- ingu etatsráð Collinssamdi égeinnigsögulegt yfirlit yfir verzl- un íslands að fornu og nýju, með skýringarþætti um það, hve verzlun þessi væri mikilvæg fyrir Danmerkur ríki. Las ég það upp í landbúnaðarfélaginu á öndverðu næsta ári og varð svo mikill rómur að þvi, að enda hárrar stéttar menn fengu handrit mitt að láni til yfirlesturs. En ég varð að játa að það var enganveginn svo fullkomið sem skyldi og ekki hæft til prentunar, þó einstöku menn hafi beðið mig að gefa það út. Af nýjum kunnleikum, sem ég komst í á þessum vetri, var einn sá, er mér fanst mest um, nefnilega við myndasmiðinn fræga, B. Thorvaldsen, sem þá dvaldi í Kaupmannahöín. Ég heimsótti hann og átti tal við hann alls fimm sinnum, en það var próíessor Olafsen á Kongsbergi í Noregi sem gaf tilefnið til þess. Hann hafði verið samtiða Thorvaldsen á akademíinu (lista- skólanum) og sendi honum gullhring að gjöf og bað mig afhenda honum. Prófessor Ólafsen var mér dálítið skyldur í föðurætt og komst ég í stöðug bréfaskifti við hann vegna B. Gröndals yfirréttardómara, sem kvæntur var systur hans. Framan af árinu 1820 var staða mín söm og áður og kom ekkert markvert fyrir. Ég var alstaðar og hjá öllum í svo miklum metum, sem ég með sanngirni gat ætlast ti]; það vantaði að eins eitt, og það var haganlegt embætti á íslandi sökum ráðahags míns þar. íslenzka verzlunarnefndin hélt fund í marzm. og var þá útgert 'um nokkur af þeim málum, sem henni vóru til handa komin, en sum vóru látin ganga milli nefndarmanna, þar 11
Beinir tenglar