Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						173

nefndinni. En af því að hann sem stiftamtmaður hafði

hærri embættistign en Örsted, þá var tekið til bragðs

að setja Knuth í nefndina, því hann hafði hærri tign en

Krieger og varð þannig formaður í nefndinni. En hvað

sem því líður, þá var það eins alkunnugt þá eins og það

er nú, að Orsted ber langt af öllum núlifandi mönnum

eigi að eins að djúpsettri og afaryfirgripsmikilli þekkingu,

heldur og að undrunarverðum starfsemdar dugnaði, en

þar á móti standa þeir Knuth og Krieger, að því er snert-

ir þekkingu og leikni i embættisstörfum á ekkert sérlega

háu stigi.

Ég fór frá Ólafsvik 27. ágúst (1834) og kom eftir

10 daga heppilega ferð til Kaupmannahafnar. Alt fyrir

það hélt nefndin ekki fyrsta fund sinn fyr en 14 nóv.

og var fjærvera Knuths greifa orsök til þess.

Nefndin átti að taka til íhugunar eigi að eins fjölda-

mörg atriði, er snertu hina íslenzku verzlun, þar á með-

al um hlutfall milli kaupstaða og útkaupstaða (Udligger-

steder), milli fastakaupmanna og lausakaupmanna, hvort

eigi mætti leggja toll á verzlunina og annað þess konar,

einnig um það, hvort ekki mætti draga inn fiskiveiða verð-

laun og önnur, þau er til Island vóru heitin, og létta

þar með á rikissjóði, og svo að endingu öll önnur verzl-

unarleg eða búnaðarleg málefni landsins, sem rentukamm-

erið vildi leggja fyrir nefndina. Að auka verzlunarfrelsið

var alls ekki nefnt á nafn í erindisbréfinu, sem samið

hafði verið í rentukammerinu.

Meðan ég dvaldi i Kaupmannahöfn tók ég saman

frumvarp, sem örsted gerði síðan dálitlar breytingar við,

— til tilskipunar 30 marz. 1836 um peninga gjaldeyri á

Islandi (en í sambandi við hana er opið bréf 9. sept. s.

á. um hina nýju skildinga mynt), enn fremur álitsskjalið

um tilskipun þessa; einnig samdi ég mjög ýtarlega álits-

uppástungu til opins bréfs 28. des. 1836 um hina íslenzku