Tímarit Hins íslenzka bókmentafélags

						175

vóru takmörkuð enn meira og nð afráðið var að taka þau

algerlega af að fáum árum liðnum.

Mörg önnur mál, er ísland snertu, komu tilumræðu

í nefndinni, svo sem um skattinn, viðskifti jarðeiganda

og ábúanda, en um það efni hafði rentukammerið hvað-

eftir annað verið í bréfaskiftum við amtmennina, en frem-

ur um nýja jarðamatið og fjölda af vanalegum málum,

sem æskt var álita um. Um skattinn, jarðamatið og á-

búð jarða gaf ég sérstakt atkvæði á þá leið, að nefndin

gæti alls eigi fengizt við svo umfangsmikil og óundirbú-

in mál, nema því að eins að dvöl min í Kaupmannahöfn

lengdist, ef til vildi, um fleiri ár, þar eð mér væri kunn-

ugt um, að hinar nýju jarðamatsbækur væru eigi einu

sinni reikningslega úr garði gerðar, því síður að matið

sjálft á hinum einstöku jörðum væri endurskoðað, en á

jarðamatinu yrði þó öll hin áformaða breyting á skatt-

gjöldunum að vera bygð, þar sem mikiil fjöldi af ýmsum

jarðeignum á Islandi engan dýrleika hefði eftir jarðabók-

inni 17*0, en hún yrði alls ekki lögð til grundvallar

íyrir svo gagngerðum og umfangsmiklum breytingurm

Á þetta var fallizt og það svo, að Örsted mælti á þá leiðr

að hann héldi fyrir sitt leyti, að ekki þyrfti að breyta

lögunum um viðskifti jarðeiganda og ábúanda og að gagn-

semin af nýju jarðamati kynni að verða vafasöm. Hann

áleit, að hin núverandi skattgjöld, sem að mestu leyti,

hvíldu á lifandi íénaði, i raun og veru þar með féllu á

jarðeignirnar og mætti svo láta þar við standa, einkum

þar sem það gæti ekki verið ætlunin, að þyngja á Islandi

með nýjum álögum, því væri svo, mundu menn komast

í mótsögn. Niðurstaðan varð su, að nefndin sendi rentu-

kammerinu öll þessi skjöl aftur, án þess að eiga neitt

frekara verulegt við málin. Einuig var feld önnur uppá-

stunga fiá Hansen etatsráði, en hún var sú, að nefndin

færi að róta í öllum hinum gömlu málum, til þess að fá