195 hoðið mér sina þjónustu og fylgð út á Indialand eðr heim í Frænk- ismannaland (það er Norðurálfuna) eða hvört sem ég vil balda, en sá fylgðamaðr, sem ég m'i liefi, hefir nokkrum sinmim farið á fjörurnar við mig um það að fá að fylgja mér allt að köfninui eðr enn heldr út um Indiahaf til Bómbajar, eg hefi ecki tekið liaim lengra enu til borgarinnar Skiraz og eekertgjald [sic!] lofað hiinum, enn eg beld eg taki hanu, sé svo að hans láuardrottinn lofar, seiu á heima i Skíraz. Fáeinar gamlar myntir hefi ég keypt mér; ó- nýtar skruddur eru hér nógar enn lieldr dýrar; lærðir menn eru hér aungvir, að kalla. Einhviirskonar mohauim.prófastr er oröinn mér samferða, eun eeki hefir hann mjög mikið vit á lærdómi. Ecki vissi hann neitt af ásigkomulagi hinna kristnu trúarbragða, heldr spurði mig: Hafið ])ér einnig bækr i Norðurálfunni ems og vér og vitið af guði að scgja? Eg brosti við og fór að sýna honum bækr niiiiar á arab., pers. og tyrknesku etc. Eu siðan þá noikruiu sinniiiii hafði sagt mér að Norðrálfabúar væru álitnir ó- hreinir á Persalandi, svo að einginn vildi eta það scm þeir hiifðu snert, svaraði ég: Ecki furðar mig þótt þeir séu fákunnugir og heimskir liér á þessari eyðimörku, þar sem þeir sjá ecki neitt til annarra þjóða sem ágætar eru i alls konar mentuni og visindum og þeckja ecki hót til náttúrunnar og guðs lianda verka, það er allnattúrligt af því liér kcmur einginn maðr að kalla af hviirjum þeir gætu lært góða siðu og hæfcrsku. Ecki nióðgaðist iiann ueitt af þessari hugvekju, lieldr lu'lt til góða eptir eins og áðr með afganginn af minu liorðhaldi. Enn það geck yfir mig að þegar ermlenzkr (armeniskr) kaupmaðr lu'r frá staðnum sótti mig lieim og ég fór að sýna lionum N\ra Test. og aðrar bækr á erm- lcnzku, sagði prófastrinn við hann: Æ! hafið þér og svo bókstafa skrift? og lesið líka guðspjallið (þ. e. nýja Testam.)? JÞessi staðr er sá stærsti á Persalandi, en ecki befi eg fundið bér mikið, sem er vert að skoða eða skrifa um, tvö slot eru hér eptir Abbaz kon. inn mikla og tvær muhamm. kirkjur stórar og dáfallegar enn heldr lágar, enn landið allt i kring likt Skildinganess melnum. Fólkit er hér einnig æði líkt íslenzkum, gáfunienn niiklir, marg- ir góðhjartaðir og staðfastir og hugprúðir, liefðu þeir betristjórn, nockurra ára frið og hentugleika til að sjá aðrar þjóðir mundu þeir bráðlega verða likir Norðálfubúum. Þeir ern einnig mjög líkir lslenzkum í andlitsbragði, enn þeir eru nú sem stendur mjög ótryggvir helzt við kristna, grobbnir og drambsamir og óvenju for- vitnir og álíta sig og sitt föðurland fyrir það bezta undir sólinni, hér eru einnig nógir ræningjar sér i lagi á sunnauverðu landinu
Beinir tenglar