Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Eimreišin

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Eimreišin

						100
Lifnaðarhættir og atvinnuvegir eru sömu sem manna
(íslendinga sjálfra). Alfar hafa hunda, kýr og kindur, naut og
hesta, íjöruga og fallega, og allt er það föngulegra og gerðarlegra.
en hjá mönnum. Af þessu leiðir, að þeir þurfa alla heyvinnu,
þeir slá og raka, hirða og binda og safna í hlöður. Mjólkur-
tilbúningur fer þar fram, og opt heyrist strokkhljóð úr klettum.
Þeir hafa ullarvinnu, kemba, spinna og prjóna. Þeir sem búa
nálægt sjó, fara í verið og róa til fiskjar og eru að hvalskurði;-
þeim hepnast ætíð vel og þeim hlekkist aldrei á. Þeir sem búa
upp til sveita þar sem silungsvötn eru, róa og veiða silung. Þegar
talað er um mat í hólum hjá álfum — en það er sjaldan —, er
nefndur steiktur silungur (og má af því nokkuð marka, að sú saga.
sje til orðin í sveit) og þess utan brauð og grjónagrautur; brauðs-
og grautar-efnið má ráða í hvaðan komið sje, sem síðar skal á
minnzt. Þó er ekki laust við, að mönnum sýnist ekki maturinn
í hólum girnilegur (stundum maðkaður eða allur rauður). Þess.
skal enn fremur getið, að álfar fara á berjamó og tína ber.
Yfir höfuð er það allt velmegandi og auðugt fólk, sem áður
segir. Þó er til fátækt fólk meðal álfa, og er stundum hart í búi
hjá því; ber þá við, að krakkarnir þeirra koma til manna og sníkja
mat eða mjólk í nóann sinn; askarnir eru hvítir með rauðum
gjörðum (það hafa þótt laglegir askar, er svo vóru gerðir).
Álfar halda fardaga og flytjast búferlúm, og er það kunnugra.
en frá þurfi að segja; þeir flytjast þá stundum á kerrum — sem
sýnast steinar eða eru. Almennasta fardagatíðin er nýjársnótt. Um
jólin og nýjársleytið hafa þeir gaman af gleði, söng og dansi, og
kemur það ekki í bága við, að álfar annars sje mjög alvarlegt fólk.
Menntaðir eru álfar mjög vel, enda hafa þeir sálarhæfileg-
leika á æðra stigi en menn; þeir kunna á sjerstök grös til lækn-
inga; geta látið hvali hlaupa á land með kyngi sinni, og er þá.
ekki furða, þótt huldumaður eigi krapta- og kyngisbók (galdra-
kver); álög þeirra verða að áhrinsorðum (»vertu þá aldrei óstel-
andi«). — Alfar kunna að skrifa; að minsta kosti er látinn skrifaður
miði með barni i vöggu. Þeir hafa jafnvel prentsmiðju og prenta
bækur, og er talað um sálmakver með mjög fínum stil, er fundizt
hafi við bæ einn; það var svo ólíkt öllu öðru, að það hlaut að
vera komið frá álfum (álfgjöí); og til eru brot af álfa-sálmum.
Að álfar myndi eina þjóðríkisheild, er víst, og eiga þeir
sjer álfaþing,  og hafa lög — Huldumannalög—,  en aðeins eitt
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 81
Blašsķša 81
Blašsķša 82
Blašsķša 82
Blašsķša 83
Blašsķša 83
Blašsķša 84
Blašsķša 84
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88
Blašsķša 89
Blašsķša 89
Blašsķša 90
Blašsķša 90
Blašsķša 91
Blašsķša 91
Blašsķša 92
Blašsķša 92
Blašsķša 93
Blašsķša 93
Blašsķša 94
Blašsķša 94
Blašsķša 95
Blašsķša 95
Blašsķša 96
Blašsķša 96
Blašsķša 97
Blašsķša 97
Blašsķša 98
Blašsķša 98
Blašsķša 99
Blašsķša 99
Blašsķša 100
Blašsķša 100
Blašsķša 101
Blašsķša 101
Blašsķša 102
Blašsķša 102
Blašsķša 103
Blašsķša 103
Blašsķša 104
Blašsķša 104
Blašsķša 105
Blašsķša 105
Blašsķša 106
Blašsķša 106
Blašsķša 107
Blašsķša 107
Blašsķša 108
Blašsķša 108
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112
Blašsķša 113
Blašsķša 113
Blašsķša 114
Blašsķša 114
Blašsķša 115
Blašsķša 115
Blašsķša 116
Blašsķša 116
Blašsķša 117
Blašsķša 117
Blašsķša 118
Blašsķša 118
Blašsķša 119
Blašsķša 119
Blašsķša 120
Blašsķša 120
Blašsķša 121
Blašsķša 121
Blašsķša 122
Blašsķša 122
Blašsķša 123
Blašsķša 123
Blašsķša 124
Blašsķša 124
Blašsķša 125
Blašsķša 125
Blašsķša 126
Blašsķša 126
Blašsķša 127
Blašsķša 127
Blašsķša 128
Blašsķša 128
Blašsķša 129
Blašsķša 129
Blašsķša 130
Blašsķša 130
Blašsķša 131
Blašsķša 131
Blašsķša 132
Blašsķša 132
Blašsķša 133
Blašsķša 133
Blašsķša 134
Blašsķša 134
Blašsķša 135
Blašsķša 135
Blašsķša 136
Blašsķša 136
Blašsķša 137
Blašsķša 137
Blašsķša 138
Blašsķša 138
Blašsķša 139
Blašsķša 139
Blašsķša 140
Blašsķša 140
Blašsķša 141
Blašsķša 141
Blašsķša 142
Blašsķša 142
Blašsķša 143
Blašsķša 143
Blašsķša 144
Blašsķša 144
Blašsķša 145
Blašsķša 145
Blašsķša 146
Blašsķša 146
Blašsķša 147
Blašsķša 147
Blašsķša 148
Blašsķša 148
Blašsķša 149
Blašsķša 149
Blašsķša 150
Blašsķša 150
Blašsķša 151
Blašsķša 151
Blašsķša 152
Blašsķša 152
Blašsķša 153
Blašsķša 153
Blašsķša 154
Blašsķša 154
Blašsķša 155
Blašsķša 155
Blašsķša 156
Blašsķša 156