Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Eimreišin

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Eimreišin

						i58
mikil ósamkvæmni komi fram í rúnanöfnunum. Þannig hafi elzta skráin ein-
mitt sol (en ekki sohí), önnur hinua eldri (frank.) hafi laucr (lögr), en hin þriðja
(keltn.), sem er yngri, hafi lagor (en þó reid og sol). Enginn geti því vitað,
hve gamlar þessar skrá sjeu, og þá fari nú sannanargildi þeirra að minnka, enda
sjeu ýms af rúnanöfnunum á þc-im breytt og afbökuð. Orðið lung hjá Braga
geti eins vel merkt hest (lungr) eins og skip, og sje því ekki mikið á því byggj-
andi. Líku máli sje að gegna með hin önnur orð, er B. telji útlend: þau sjeu
vafasöm, en þau megi þó skýra á annan veg, en B. geri. Kenningarnar sjeu
ekki öllu verri eða margbrotnari hjá Braga en í Eddukvæðunum sumum hverj-
um. Að því er snerti tegund þessara kvæða, þá sjeu þau fullkomlega norræn í
anda, og þó að lík kvæði kunni að finnast hjá Keltum, þurfi það engan veginn
að vera sönnun fyrir því, að hugmyndin sje fengin þaðan að láni, enda sjeu lík
kvæði og til hjá öðrum fornþjóðum. Auk þess hafi B. ekki sýnt, að til sje eitt
einasta kvæði hjá Keltum, er sje alveg eins, eins og t. d. Ynglingatal. Að því
er snertir bragarhættina og sögu þeirra, þá sje það allt svo miklu myrkri hulið,
að af því verði ekkert ráðið. Alit sem um það verði sagt sjeu tómar getgátur
og geti aldrei orðið annað. Um myndagerð á gömlum skjöldum vitum vjer svo
lítið, að af því verði heldur ekkert ráðið með vissu. Keltneskir skildir hafi verið
öðruvísi, og þótt B. vísi til steina á Englandi og annara hluta með myndum úr
norrænni goðafræði, — hvað geti þá slíkt sannað með eða móti kvæðum Braga ?
Um Ragnar loðbrók sje það að segja, að það geti raunar ekki verið sá maður,
er Steenstrup ætli (í »Normannerne« I,), þar sem Bragi kalli sinn Ragnar »Sigurðar-
son< (en Steenstrups R. er Hálfdanarson), en hins vegar sje óvíst, hvort það sje
allt sami maðurinn, og það sje jafnvel ekki með öllu víst, að »Ragnar Sigurðar-
son« hjá Braga sje R. loðbrók. Það eitt sje víst, að R. og Br. hljóti eptir ætt-
liðum að dæma (Ragnarssynir um 870) að hafa verið uppi um sama leyti. Á
líkan hátt hrekur dr. Finnur ástæður Bugges gegn Ynglingatali Þjóðólfs og kemst
svo að þeirri niðurstöðu, að meðan ekki komi fram öflugri likur eða sannanir
fyrir því, að hin elztu kvæði sjeu yngi, en þau eru sögð, þá verði þau að standa
í fullu gildi, en af því leiði aptur, að goðsagnaskýringar Bugges geti ekki verið
rjettar, þar sem þær komi í bága við þessi kvæði. Ritgerð dr. Finns er mjög
vel samin og mun enginn geta neitað þvi, að þar sje hraustlega barizt, þar sem þó
er við annan eins víking og málffæðiskappa að etja og Bugge er. Má nú sízt á
milli sjá, hvorum megin er sókn eða vörn.
MAURER OG ÍSLENDINGASÖGUR. Hinn óþreytandi og ógleymanlegi
Islandsvinur prófessor Konr. Maurer, sem nú er _á áttræðisaldri, hefur bæði í
fyrra og í ár birt ritgerðir um nokkur rjettaratriði ílslendingasögum, (f »Sitzungs-
berichte der philos.-philol. und der histor. Classe der k. bayer. Akad. d. Wisst.
1895 og 1896), og er í þeim báðum hinn sami dæmafái fróðleikur og skarp-
skyggni, sem jafnan hefur einkennt rit hans. Fvrri ritgerðin er um tvö rjettar-
atriði í Egils sögu Skallagrímssonar (tZwei Rechtsfálle in der Eigla«), um erfða-
rjett Hildiríðarsona og erfðamál Egils við Bergönund og bróður hans Atla hinn-
skamma. Rannsakar hann nákvæmlega frásögn sögunnar og ber öll atriði henn
ar saman við lög Norðmanna á þeim tímum, og kemst svo að þeirri niðurstöðu,
að ffásögnin um hið fyrra atriðið sje alveg rjett og í fullu samræmi við lögin.
Hildiríðarsynir hafi rjettilega verið álitnir frillusynir og sem slíkir ekki átt neitt
tilkall til arfs eptir Björgólf, því Hildiríður hafi ekki verið lögleg eiginkona hans,
heldur fylgikona. Þetta muni og Hildiríðarsonum sjálfum hafa verið ljóst, því
ella mundu þeir hafa höfðað mál, til þess að ná rjetti sínum, en það hafi þeir
ekki gert, heldur að eins beitt brögðum til þess að koma fram kröfum sínum.
Að því er snertir erfðamál Egils, þá komi að vísu fram nokkur ónákvæmni í ein-
stökum atriðum í frásögninni um það, en er nánar sje að gætt, komi það þó brátt
í ljós, að þessi ónákvæmni komi einkum til af því, að fljótt sje yfir sögu farið.
Hins vegar sje engin ástæða til að efast um það, að rjett sje skýrt'frá öllum við-
burðum og að allt hafi farið fram á hjer um bil á sama hátt og segir í sögunni.
Hin ritgerðin er um Máhlíðingamál í Evrbvggju (»Zwei Rechtsfálle aus der Eyr-
byggjai), um málið út af meinum Gunnlaugs Þorbjarnarsonar og málaferli þau,
er risu út af hrossahvarfi Þorbjarnar digra. Ber hann ffásögn Eyrbyggju saman
við frásögnina í Landnámu og við lögin, og kemst að þeirri niðurstöðu,'að frásögnin
i Eyrbyggju muni vera hárrjett og í fullu samræmi við rjettarfar þeirra tíma á íslandi.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 81
Blašsķša 81
Blašsķša 82
Blašsķša 82
Blašsķša 83
Blašsķša 83
Blašsķša 84
Blašsķša 84
Blašsķša 85
Blašsķša 85
Blašsķša 86
Blašsķša 86
Blašsķša 87
Blašsķša 87
Blašsķša 88
Blašsķša 88
Blašsķša 89
Blašsķša 89
Blašsķša 90
Blašsķša 90
Blašsķša 91
Blašsķša 91
Blašsķša 92
Blašsķša 92
Blašsķša 93
Blašsķša 93
Blašsķša 94
Blašsķša 94
Blašsķša 95
Blašsķša 95
Blašsķša 96
Blašsķša 96
Blašsķša 97
Blašsķša 97
Blašsķša 98
Blašsķša 98
Blašsķša 99
Blašsķša 99
Blašsķša 100
Blašsķša 100
Blašsķša 101
Blašsķša 101
Blašsķša 102
Blašsķša 102
Blašsķša 103
Blašsķša 103
Blašsķša 104
Blašsķša 104
Blašsķša 105
Blašsķša 105
Blašsķša 106
Blašsķša 106
Blašsķša 107
Blašsķša 107
Blašsķša 108
Blašsķša 108
Blašsķša 109
Blašsķša 109
Blašsķša 110
Blašsķša 110
Blašsķša 111
Blašsķša 111
Blašsķša 112
Blašsķša 112
Blašsķša 113
Blašsķša 113
Blašsķša 114
Blašsķša 114
Blašsķša 115
Blašsķša 115
Blašsķša 116
Blašsķša 116
Blašsķša 117
Blašsķša 117
Blašsķša 118
Blašsķša 118
Blašsķša 119
Blašsķša 119
Blašsķša 120
Blašsķša 120
Blašsķša 121
Blašsķša 121
Blašsķša 122
Blašsķša 122
Blašsķša 123
Blašsķša 123
Blašsķša 124
Blašsķša 124
Blašsķša 125
Blašsķša 125
Blašsķša 126
Blašsķša 126
Blašsķša 127
Blašsķša 127
Blašsķša 128
Blašsķša 128
Blašsķša 129
Blašsķša 129
Blašsķša 130
Blašsķša 130
Blašsķša 131
Blašsķša 131
Blašsķša 132
Blašsķša 132
Blašsķša 133
Blašsķša 133
Blašsķša 134
Blašsķša 134
Blašsķša 135
Blašsķša 135
Blašsķša 136
Blašsķša 136
Blašsķša 137
Blašsķša 137
Blašsķša 138
Blašsķša 138
Blašsķša 139
Blašsķša 139
Blašsķša 140
Blašsķša 140
Blašsķša 141
Blašsķša 141
Blašsķša 142
Blašsķša 142
Blašsķša 143
Blašsķša 143
Blašsķša 144
Blašsķša 144
Blašsķša 145
Blašsķša 145
Blašsķša 146
Blašsķša 146
Blašsķša 147
Blašsķša 147
Blašsķša 148
Blašsķša 148
Blašsķša 149
Blašsķša 149
Blašsķša 150
Blašsķša 150
Blašsķša 151
Blašsķša 151
Blašsķša 152
Blašsķša 152
Blašsķša 153
Blašsķša 153
Blašsķša 154
Blašsķša 154
Blašsķša 155
Blašsķša 155
Blašsķša 156
Blašsķša 156
Blašsķša 157
Blašsķša 157
Blašsķša 158
Blašsķša 158
Blašsķša 159
Blašsķša 159
Blašsķša 160
Blašsķša 160