85 þvert á móti af fjöldamörgum áhrifum, sem vjer höfum enga með- vitund um; þær athafnir vorar, sem vjer fremjum visvitandi, eru runnar af ómeðvita rótum i sálariífi voru, er myndazt hafa við áhrif þau, er uppeldi, ættgengi og önnur atvik hafa á hvern mann. Ef vjer nú virðum nokkru nánar fyrir oss þá eiginleika, er einkenna einhverja kynkvísl eða þjóð, sjest það skjótt, að eptir því sem tímar hafa liðið fram, hafa þessir eiginleikar myndazt af fjölda smááhrifa, af uppeldi og arfi frá forfeðrunum, og að kyn- kvíslin, þjóðin hefur fengið ákveðna sjereinkunn mjer liggur við að segja sjerstaka sál, sem er sameiginleg öllum einstakling- um þjóðarinnar, og kemur i ljós í fjölda ómeðvita hugkvæmda og athafna, sem vjer hyggjum að sprottnar sjeu af frjálsum vilja vor- um. Á hinn bóginn höfum vjer auðvitað einnig sjerstaka eigin- leika, og fremjum athafnir af ásettu ráði og frjálsum vilja, og það þvi fremur, því betri menntun sem vjer höfum fengið. Hjer kem- ur og sama tvískiptingin fram: annars vegar einstaklingarnir, sín á milli einkar ólíkir, að því er menntun og andlegan þroska snertir, hins vegar múgurinn, kynkvíslin, þjóðin með sínum eðlishvötum, tilhneigingum, og tilfinningum, sem eru svo að segja sameigin- legar öllum einstaklingum hennar, en koma ekki greinilega í ljós hjá hvejrum um sig, meðan hann er einn síns liðs. Jafnvel þeir þeir menn, er sakir sjerstakrar menntunar sinnar og meðfæddra gáfna standa á hærra stigi andlegs þroska, t. d. listamaðurinn, vís- indamaðurinn, eru varla að nokkrum mun ólíkir hinum öðrum hluta þjóðarinnar i geðhreyfingum og tilfinningum; skoðanir þeirra á trúarbrögðum, stjórnmálum, siðkenningum, það sem þeir að- hyllast eða hafa óbeit á, í stuttu máli allt, sem til tilfinninganna kemur, stendur sjaldan á hærra stigi, en almennt gjörist hjá þjóðinni. Pað eru nú einmitt þessir almennu eiginleikar, almennu vegna þess, að fiestir skaplegir menn hafa þá á liku stigi, sem gjöra það að verkum, að fjelagsandi vaknar hjá mönnum, þegar þeir safnast i hóp. Hinir sjerstöku eiginleikar eða eigindir einstaklinganna mást af og manngildi þeirra hverfur; hið sjerstaka hverfur fyrir hinu sameiginlega og nú ráða ómeðvita eigindir lögum og lofum. Það er einmitt þessi samlagning almennra eiginda, er gjörir það skiljanlegt, að múgur og margmenni getur aldrei innt af hendi störf, er meiriháttar vitsmuni þarf til. Þau úrslit almennra mála, sem gjörð eru á samkomu atkvæðamikilla manna, er hver dreg- ur sinn taum, standa ekki að nokkru ráði framar þeim málsúr-