9i mikla þýðingu. Einkum mun hún opna augu manna fyrir því, hve ósatt hið gamla orðtak »Vox populi, vox dei« er, og gjöra menn varkárri í því að telja allt satt, sem hið svonefnda »almenn- ingsálit«, »þfóðin«, »meirihlutinn« og yfir höfuð »menn« álíta. Almenningsálitið verður þá fyrst sannleikanum samkvæmt, þegar einstaklingar mannfjelagsins hafa aflað sjer svo mikils mann- gildis og lyndisfestu, að múgurinn hefur ekki framar áhrif á þa, svo að þeir geta haft og haldið fast við ákveðna og óbifanlega skoðun sjálfra sin; þá fyrst verður fengin full trygging fyrir rjett- mæti þingbundinnar stjórnar, þar sem múgurinn hefur æðsta úr- skurðarvald; en því miður verðar þess lengi að biða, að hið hvikula, sviplynda mannkyn fái að búa við svo glæsilegan hag. Þýtt hefur G. F. Örn og lævirki. (Eptir Rúckert). Ó að eg fengi Sem flugsterkur örninn Sveiflast mót rísandi sólu, Djúpt inn i dagroðann Dýft minni bringu Og baðað mig bjartlopts i straumi, Og meðan enn myrkfara Mókir í djúpi, Sogið frá vaknandi Sólauga himins Hið fyrsta tindrandi tillit! Eður sem Ijettfleygur Lævirkinn fengi' eg Fylgt eptir sígandi sólu, Hátt yfir fold A friðsælu kveldi, Og eyglóar siðgeislum Yfirskininn
Beinir tenglar